Richard Rogers (2016) | |
| Imię i nazwisko |
Richard George Rogers |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
23 lipca 1933 |
| Data i miejsce śmierci |
18 grudnia 2021 |
| Narodowość | |
| Język | |
| Alma Mater |
Architectural Association School of Architecture, |
| Dziedzina sztuki |
architektura |
| Epoka |
późny modernizm, |
| Odznaczenia | |
Richard George Rogers (ur. 23 lipca 1933 we Florencji, zm. 18 grudnia 2021 w Londynie) – brytyjski architekt późnego modernizmu i high-tech, czwarty brytyjski laureat Nagrody Pritzkera.
Studiował na Architectural Association School w Londynie, a następnie aż do uzyskania dyplomu w 1962 na Uniwersytecie Yale (w New Haven) u Serge’a Chermayeffa. W 1963, wraz z ówczesną żoną Su oraz małżeństwem Wendy i Normanem Fosterami (kolegami ze studiów w New Haven) założył biuro Team 4, które zrealizowało Reliance Control Factory w Swindon (1967). W tym samym roku był przedstawicielem brytyjskich architektów na Biennale w Paryżu.
W 1967 biuro Team 4 zakończyło działalność, w 1969 Rogers rozpoczął współpracę z włoskim architektem Renzo Piano. Największym osiągnięciem ich wspólnej pracowni była wygrana w konkursie (1971), a następnie realizacja Centre Pompidou. W 1976 Rogers zrezygnował z dalszej współpracy z Piano, a rok później założył własną pracownię Richard Rogers Partnership, istniejącą obecnie (2007) pod nazwą Rogers Stirk Harbour + Partners, posiadającą oddziały w Londynie, Barcelonie, Madrycie i Tokio.
Styl architektury Rogersa charakteryzuje się demonstracyjnym używaniem elementów high-tech, niejednokrotnie przejętych z innych dziedzin techniki, na przykład okrętownictwa, przemysłu samochodowego lub komputerowego. Jednocześnie duże znaczenie dla Rogersa ma ekologiczny aspekt architektury.
