Robert Badinter

Robert Badinter

Data i miejsce urodzenia	30 marca 1928 Paryż
Data i miejsce śmierci	9 lutego 2024 Paryż
Minister sprawiedliwości Francji
Okres	od 23 czerwca 1981 do 19 lutego 1986
Przynależność polityczna	Partia Socjalistyczna
Poprzednik	Maurice Faure
Następca	Michel Crépeau
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Robert Badinter (ur. 30 marca 1928 w Paryżu, zm. 9 lutego 2024 tamże) – francuski polityk, prawnik i nauczyciel akademicki. Działacz przeciwko karze śmierci. W latach 1981–1986 minister sprawiedliwości, od 1986 do 1995 przewodniczący Rady Konstytucyjnej, senator.

Życiorys

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Paryskim, magisterium uzyskał na nowojorskim Uniwersytecie Columbia. Doktoryzował się w 1952 na paryskiej uczelni. W 1951 podjął praktykę w zawodzie adwokata, który wykonywał przez 30 lat. Od połowy lat 60. zajmował się także działalnością dydaktyczną, obejmował stanowiska profesorskie m.in. na Université de Picardie (1969) i na Université Panthéon-Sorbonne (1974). W 1994 uzyskał status profesora emeritus.

Zdeklarowany przeciwnik kary śmierci, występował przeciwko niej zwłaszcza od czasu egzekucji jego klienta Rogera Bontemsa w 1972. W 1977 bronił Patricka Henry’ego oskarżonego o morderstwo małego chłopca. W procesie tym koncentrował się na sprzeciwie wobec kary śmierci, jego klient został wówczas skazany na dożywotnie pozbawienie wolności.

Prowadził również działalność polityczną, był związany z Partią Socjalistyczną. W czerwcu 1981 dołączył do drugiego rządu Pierre’a Mauroy, obejmując w nim urząd ministra sprawiedliwości. Sprawował go także w trzecim gabinecie tego premiera i w rządzie Laurenta Fabiusa, pełniąc tę funkcję do lutego 1986. Przy wsparciu socjalistycznego prezydenta François Mitterranda w pierwszym roku urzędowania doprowadził do zmian w prawie karnym, które znosiły karę śmierci.

W marcu 1986 powołany na stanowisko przewodniczącego Rady Konstytucyjnej, które zajmował do marca 1995. W latach 1995–2011 wchodził w skład Senatu.

Życie prywatne

Syn Simona Badintera i Charlotte Rosenberg, besarabskich Żydów, którzy w 1921 uciekli przed pogromami do Francji. Jego ojciec w trakcie II wojny światowej został w 1943 zatrzymany w Lyonie, a następnie deportowano go do niemieckiego nazistowskiego obozu zagłady w Sobiborze, w którym zginął. Robert Badinter wraz z matką i bratem do czasu wyzwolenia Francji w 1944 ukrywali się na wsi w Sabaudii.

W 1957 zawarł związek małżeński z aktorką Anne Vernon; małżeństwo w połowie lat 60. zakończyło się rozwodem. W 1966 jego drugą żoną została pisarka i filozofka Élisabeth Badinter.

Odznaczenia i wyróżnienia

• Order Tomáša Garrigue Masaryka I klasy (Czechy, 2001)
• Order 8 Września (Macedonia, 2006)
• Doktor honoris causa Uniwersytetu Świętych Cyryla i Metodego w Skopju (1996)
• Doktor honoris causa Uniwersytetu w Zagrzebiu (2003)

Publikacje

• RobertR. Badinter RobertR., L’Exécution, Paryż: Grasset, 1973, s. 211, ISBN 2-213-59544-5 .
• RobertR. Badinter RobertR., L’Abolition, Paryż: Fayard, 2000, s. 326, ISBN 2-213-60706-0 .
• RobertR. Badinter RobertR., Les épines et les roses, Paryż: Fayard, 2011, s. 396, ISBN 978-2-213-66259-6 .
• RobertR. Badinter RobertR., Contre la peine de mort, Paryż: Fayard, 2006, s. 330, ISBN 978-2-213-63052-6 .
• RobertR. Badinter RobertR., Idiss, Paryż: Fayard, 2018, s. 236, ISBN 978-2-213-71010-5 .

Przypisy