| Data i miejsce urodzenia |
1987 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
informatyk, historyk, genealog |
| Alma Mater | |
| Strona internetowa | |
Robert Hellfeier (ur. 1987 w Prudniku) – informatyk, historyk lokalny ziemi prudnickiej, badacz języka śląskiego, genealog, popularyzator wiedzy o mukowiscydozie.
Urodził się w Prudniku, a wychowywał w pobliskiej wsi Smolarnia. Ukończył liceum ekonomiczne. Uzyskał tytuł inżyniera na Politechnice Opolskiej. W 2008 zajął się badaniem historii miejscowości należących do parafii św. Marii Magdaleny w Racławiczkach. Udało mu się odnaleźć kronikę gminy wiejskiej Dziedzice, w której opisane zostały nieznane do tej pory fakty historyczne dotyczące Smolarni, Dziedzic i Serwitutu. By ją odczytać, nauczył się niemieckiego pisma gotyckiego.

Dołączył do Komisji Historycznej Powiatu Prudnickiego w Northeim. Aangażował się także w pracę Fundacji Ortus, która zamierzała remontować zamek w Chrzelicach. Artykuły autorstwa Hellfeiera ukazywały się w czasopismach takich, jak: „Tygodnik Prudnicki”, „Tygodnik Krapkowicki”, „Nowa Gazeta”, „Panorama Bialska”. Jego teksty publikowano także w „Rocznikach Borów Niemodlińskich” oraz „Ze Śląskiem na ty”. Był również autorem artykułów na temat mukowiscydozy – choroby, którą zdiagnozowano u niego w siódmym miesiącu życia.

W 2014 ukazała się jego monografia Smolarnia. 350 lat historii, opisująca historię wsi Smolarnia z przysiółkiem Serwitut. Do monografii odwołał się Bernard Mees (RMIT University) w artykule The Dziedzice inscription and West Germanic rhotacism. W latach 2015–2023 mieszkał w Niemczech. W 2019 wydał dwujęzyczną (polsko-niemiecką) książkę Historia dzwonnicy ze Smolarni na Górnym Śląsku.
Udostępnił swoją kolekcję odcisków pieczęci gminnych bazie pieczeciegminne.pl, prowadzonej przez Archiwum Państwowe w Opolu. W lipcu 2023 ukończył studia kierunku „Genealogia. Teoria i praktyka” na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Podjął pracę w Muzeum w Koszalinie.

Zajął się badaniem gwary prudnickiej, będącej odmianą języka śląskiego. Wprowadził do użytku nazwę „mowa chrzelicka” dla odmiany gwary używanej w północnej części historycznego powiatu prudnickiego, która charakteryzuje się zamianą częściej występującej dwugłoski „ou”, na „eu”. Opracował stronę internetową popularyzującą wiedzę na temat gwary prudnickiej i mowy chrzelickiej. Opublikował internetowy słownik śląsko-polski z uwzględnieniem prudnickiej lokalności językowej. Zasugerował, aby dla odróżnienia gwary z okolic Chrzelic wprowadzić do alfabetu śląskiego nową literę – dyftong Ĕ.