 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
fizyk, filozof nauki |
Robert Ludwigowicz Bartini (ros. Роберт Людвигович Бартини), właściwie Roberto Oros di Bartini (ur. 14 maja 1897 w Fiume, wówczas Austro-Węgry, zm. 6 grudnia 1974 w Moskwie) – radziecki konstruktor lotniczy pochodzenia włoskiego, fizyk i filozof nauki.
Bartini był od 1921 roku działaczem Włoskiej Partii Komunistycznej. Wyemigrował do Związku Radzieckiego w 1923, po rewolucji faszystowskiej we Włoszech. Był konstruktorem lotniczym – autorem licznych projektów, m.in. samolotu pasażerskiego Stal-7, aczkolwiek jedynym z nich, który trafił do seryjnej produkcji, był bombowiec Jer-2, dokończony przez Jermołajewa i nazwany jego inicjałami.
Na skutek awarii prototypu Stal-7, Bartini padł ofiarą represji stalinowskich i został w styczniu 1938 roku aresztowany (znaczenie miało także wcześniejsze poparcie udzielane mu przez represjonowanego marszałka Tuchaczewskiego). 14 lutego 1938 roku Bartini został skazany na 10 lat łagru, pod fikcyjnymi zarzutami szpiegostwa na rzecz Mussoliniego i związków z Tuchaczewskim. Podczas odbywania kary pracował w więziennym biurze konstrukcyjnym (szaraszce) Tupolewa nad bombowcem Tu-2 oraz innymi projektami. Zwolniony w 1946, zrehabilitowany w 1956.
Jego ostatnim dokonaniem był śmiały projekt dużego samolotu-amfibii pionowego startu WWA-14 z 1972, po jego śmierci dokończony jako ekranoplan.
