Rogawka

Rogawka
wieś
Ilustracja
Zabytkowa cerkiew w Rogawce
Państwo

 Polska

Województwo

 podlaskie

Powiat

siemiatycki

Gmina

Siemiatycze

Liczba ludności (2011)

237

Strefa numeracyjna

85

Kod pocztowy

17-300

Tablice rejestracyjne

BSI

SIMC

0039730

Położenie na mapie gminy wiejskiej Siemiatycze
Mapa konturowa gminy wiejskiej Siemiatycze, po lewej znajduje się punkt z opisem „Rogawka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Rogawka”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Rogawka”
Położenie na mapie powiatu siemiatyckiego
Mapa konturowa powiatu siemiatyckiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Rogawka”
Ziemia52°26′16″N 22°47′35″E/52,437778 22,793056
Multimedia w Wikimedia Commons

Rogawka (białorus. Рогаўка) – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Siemiatycze.

Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii Cudownego Zbawiciela w Rogawce, a wierni kościoła rzymskokatolickiego parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Siemiatyczach.

Historia

Wieś wzmiankowana w dokumentach pisanych w 1469 jako wieś królewska i w 1537, gdy wymienione jest nazwisko jej wójta Wojciecha Nardułtowskiego (Ardułtowskiego?). Kolejna informacja o Rogawce pochodzi z 1563; wieś wymieniono w dokumencie dotyczącym dwóch włók między Rogawką a Sytkami, należącymi do uposażenia drohiczyńskiej cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej. Teren ten do 1625 przeszedł na własność parafii unickiej w Siemiatyczach.

Rogawka to dawna wieś królewska, która w 1795 roku położona była w starostwie drohickim w ziemi drohickiej województwa podlaskiego.

Według Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku Rogawka była wsią liczącą 68 domów i zamieszkałą przez 418 osób (223 kobiety i 195 mężczyzn). Większość mieszkańców miejscowości (406 osób) zadeklarowała wyznanie prawosławne, pozostali podali wyznanie rzymskokatolickie (12 osób). Pod względem narodowościowym większość stanowili mieszkańcy narodowości białoruskiej (399 osób); reszta zgłosiła kolejno: narodowość polską (17 osób) i narodowość rosyjską (2 osoby). W okresie międzywojennym miejscowość znajdowała się w powiecie bielskim.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Zabytki

Urodzeni

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Wieś Rogawka w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2020-01-17], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1079 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 115851.
  6. ↑ Рогаўка , вёска. Radzima.net. [dostęp 2019-07-20].
  7. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  8. ↑ Opis parafii na stronie diecezji
  9. 1 2 Michał Dzik, Średniowieczne cmentarzysko w Rogawce w pow. siemiatyckim w świetle badań Siergieja Dubinskiego w 1910 roku / Medieval Cemetery in Rogawka, the Siemiatycze District, in the Light of Sergey Dubinsky's Excavations in 1910, „Światowit, vol. X (LI)/B, p. 205-236” [dostęp 2022-12-05].
  10. 1 2 red. M. Kołomajska-Saeed: Katalog zabytków sztuki w Polsce. Siemiatycze, Drohiczyn i okolice. Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 1996, s. 55.
  11. ↑ Karol de Perthées , Mappa Szczegulna Woiewodztwa Podlaskiego, 1795
  12. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych.. T. 5: Województwo białostockie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1924, s. 36 (27).
  13. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 czerwca 2026.
  14. ↑ Rauhut L., Wczesnośredniowieczne cmentarzyska w obudowie kamiennej na Mazowszu i Podlasiu, „Materiały Starożytne i Wczesnośredniowieczne” , s.435–656, 639–640, poz. 186

Linki zewnętrzne