Życiorys i działalność
Do zakonu jezuitów wstąpił w 1951, zaś święcenia kapłańskie przyjął w 1961 w Warszawie.
Studiował filozofię na Wydziale Filozoficznym Towarzystwa Jezusowego w Krakowie (1955–1958), następnie teologię na Wydziale Teologicznym warszawskiego Bobolanum (1958–1962), a później znowu filozofię na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie (1963–1966), gdzie w 1966 uzyskał doktorat z filozofii na podstawie pracy pt. La théorie marxiste de la vérité. Następnie studiował filozofię na Uniwersytecie w Monachium (1966/67). Habilitował się w 1990 na Wydziale Filozoficznym PAT w Krakowie na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy pt. Filozofia w szkołach jezuickich w Polsce w XVI wieku. Od 1969 był profesorem nadzwyczajnym, a od 1990 profesorem zwyczajnym.
W pracy naukowej zajmował się głównie filozofią człowieka oraz historią filozofii w Polsce, szczególnie filozofią jezuitów. W swej filozofii znajdował inspirację w tradycji arystotelesowsko-tomistycznej, uwzględniając jednak nowszą myśl filozoficzną, zwłaszcza nurtu personalistycznego i aksjologicznego, oraz osiągnięcia nauk przyrodniczych.
Zmarł 15 stycznia 2017, w 82. roku życia, 66. powołania zakonnego i 56. kapłaństwa. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (pas 37, płd.).
