Roman Eminowicz

Roman Radogosław Eminowicz
Jan Fersten
Ilustracja
plutonowy plutonowy
Data i miejsce urodzenia

18 maja 1900
Kraków

Data i miejsce śmierci

10 listopada 1920
Zamość

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

7 Pułk Artylerii Polowej

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941) Medal Niepodległości
Odznaka pamiątkowa „Orlęta” Gwiazda Przemyśla

Roman Radogosław (Radagost) Eminowicz h. Dołęga, ps. Jan Fersten (ur. 18 maja 1900 w Krakowie, zm. 10 listopada 1920 w Zamościu) – student Wydziału Filozoficznego UJ, poeta i krytyk literacki, legionista, plutonowy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Wincentego i Heleny z Zopothów. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum III w Krakowie. W listopadzie 1917, jako uczeń ósmej klasy wstąpił do 2 pułku ułanów. Kilka miesięcy przebył w obozie internowanych na Wę­grzech, potem w Udine. Zaraz po powrocie do Krakowa w czerwcu 1918 wraz z inny­mi pospieszył na odsiecz Lwowa. Służył następnie na froncie ukraińskim w 1 polowej kompanii akade­mickiej, przydzielonej jako oddział szturmowy do pociągu pancernego „Śmiały” i na froncie litewsko-białoruskim, gdzie go przeniesiono w kwietniu 1919. Zapadłszy na zdrowiu spędził lato w sanatorium wojskowym w Zakopanem. Jesienią 1919 wstąpił na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W lipcu 1920, gdy załamał się front wschodni, zgłosił się znów do służby wojskowej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej walczył w szeregach 43. pułku Strzelców Kresowych, w stopniu plutonowego. W lipcu 1920 zgłosił się do 7 pułku artylerii polowej. 10 października pod Nowogrodem Wołyńskim został ciężko ranny w kręgosłup i płuca.

Zmarł z ran 10 listopada 1920 w szpitalu garnizonowym w Zamościu. Pochowany w Zamościu, a 24 marca 1922 roku po nabożeństwie w kościele garnizonowym św. Piotra i Pawła odbył się pogrzeb na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera PAS 8-płd-po prawej Wildta).

27 kwietnia 1921 „w uznaniu nadzwyczajnych zasług dla dobra Ojczyzny położonych i okupionych śmiercią wskutek ran odniesionych na froncie” został pośmiertnie mianowany z dniem 15 marca 1921 podporucznikiem w piechocie.

27 sierpnia 1921 sprostowano, że plut. Roman Eminowicz został mianowany podporucznikiem z dniem 10 listopada 1920.

Grób Romana Eminowicza na cmentarzu Rakowickim w Krakowie

Ordery i odznaczenia

Źródło:.

Przypisy

  1. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, s. 400.
  2. ↑ Nad grobem utalentowanego żołnierza-poety. „Nowości Illustrowane”. Nr 13, s. 9, 1 kwietnia 1922.
  3. 1 2 Ś. p. Roman Eminowicz. „Federacja”. Rok I, Nr 2, s. 29, czerwiec 1929. Warszawa: Federacja Polskich Związków Obrońców Ojczyzny. [dostęp 2025-08-27].
  4. ↑ Nekrolog Czas 1920 nr 279 z 24 listopada s. 3
  5. ↑ Nekrolog Czas 1922 nr 69 z 24 marca s. 3
  6. ↑ Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych [online], www.zck-krakow.pl [dostęp 2025-08-27].
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 7 maja 1921 roku, s. 911.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 34 z 27 sierpnia 1921 roku, s. 1314.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 27 grudnia 1921 roku, s. 1724.
  10. ↑ M.P. z 1937 r. Nr 64, poz. 94 (ISAP) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

Bibliografia

Linki zewnętrzne