| Data i miejsce urodzenia |
6 lipca 1972 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
200 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Rossano Galtarossa (ur. 6 lipca 1972 w Padwie) – włoski wioślarz, czterokrotny medalista olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata.
W 1989 zdobył srebrny medal w jedynkach na mistrzostwach świata juniorów w Segedynie. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Aiguebelette-le-Lac zwyciężył w dwójkach podwójnych.
Wystartował na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie w 1992, gdzie osada Włoch w składzie: Gianluca Farina, Rossano Galtarossa, Alessandro Corona i Filippo Soffici zdobyła brązowy medal w czwórkach podwójnych. Wyścig finałowy ukończyli o 2,16 sekundy za osadą Niemiec i o 0,24 sekundy za osadą Norwegii. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Atlancie w tej samej konkurencji był czwarty. Włosi przegrali tam walkę o medal z osadą Australii o 0,47 sekundy. Następnie wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sydney w 2000, gdzie wspólnie z Agostino Abbagnale, Alessio Sartorim i Simone Rainerim zwyciężył w czwórkach podwójnych. W finale A o 2,35 sekundy pokonali Holendrów, a o 3,08 sekundy wyprzedzili Niemców. Kolejny medal zdobył na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004, razem z Alessio Sartorim zajmując trzecie miejsce w dwójkach podwójnych. Włosi uplasowali się o 3,93 sekundy za Francuzami i o 1,21 sekundy za Słoweńcami. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Pekinie cztery lata później, gdzie Luca Agamennoni, Simone Venier, Rossano Galtarossa i Simone Raineri zajęli drugie miejsce w czwórkach podwójnych. W finale o 2,24 sekundy przegrali z Polakami, a o 0,77 sekundy wyprzedzili Francuzów.
W czwórkach podwójnych zdobył też złote medale na mistrzostwach świata w Indianapolis (1994), mistrzostwach świata w Tampere (1995), mistrzostwach świata w Aiguebellette (1997) i mistrzostwach świata w Kolonii (1998) oraz brązowe na mistrzostwach świata w Račicach (1993) i mistrzostwach świata w Sewilli (Sewilla). Ponadto był drugi w dwójkach podwójnych na mistrzostwach świata w Mediolanie (2003) i trzeci w tej konkurencji na mistrzostwach świata w Lucernie (2001).
Zdobył także brąz w dwójkach podwójnych na igrzyskach śródziemnomorskich w Atenach (1991), złoto w czwórkach podwójnych na igrzyskach śródziemnomorskich w Roussillon (1993) oraz srebro w dwójkach podwójnych na igrzyskach śródziemnomorskich w Tunisie (2001).
Po zakończeniu kariery uzyskał licencję trenerską. Wkrótce został członkiem zarządu klubu Società Canottieri Padova. Ponadto zajmuje się trenowaniem, komentowaniem zawodów sportowych, jest również wykładowcą na Uniwersytecie Padewskim.
Dwukrotnie odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej, otrzymał również złoty medal Włoskiego Komitetu Olimpijskiego.