Rozumice

Rozumice
wieś
Ilustracja
Rozumice
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

głubczycki

Gmina

Kietrz

Liczba ludności (2011)

323

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

48-130

Tablice rejestracyjne

OGL

SIMC

0496142

Położenie na mapie gminy Kietrz
Mapa konturowa gminy Kietrz, na dole znajduje się punkt z opisem „Rozumice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Rozumice”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, blisko dolnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Rozumice”
Położenie na mapie powiatu głubczyckiego
Mapa konturowa powiatu głubczyckiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Rozumice”
Ziemia50°01′18″N 17°58′23″E/50,021667 17,973056
Strona internetowa
Drewniany spichlerz w Rozumicach

Rozumice (cz. Rozumice, niem. Rösnitz) – wieś położona w województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, w gminie Kietrz, na Płaskowyżu Prudnicko-Głubczyckim.

Nazwa

Miejscowość została zanotowana w roku 1335 w zlatynizowanej formie jako Resenitz, w 1377 Rosenicz, w 1430 Rosumicz, w 1612 Rosnitz. Nazwa miejscowości jest nazwą patronimiczną pochodzącą od imienia rodowego Rozum z końcówką -ice. W alfabetycznym spisie miejscowości z terenu Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod nazwą Rosumic oraz zgermanizowaną Rösnitz.

Historia

Historycznie miejscowość leży na tzw. polskich Morawach, czyli na obszarze dawnej diecezji ołomunieckiej. Pierwsza historyczna wzmianka Rozumic jest z 1335 roku, kiedy należała do księstwa raciborsko-opawskiego. Nazwa jest pochodzenia słowiańskiego jednak możliwe że od średniowiecza zamieszkała była przez przybyszów z Frankonii, gdyż miejscowy dialekt wykazywał później duże podobieństwo do dialektu Górnej Frankonii. Wiadomo że osadnictwo niemieckie pojawiło się w okolicy być może już w 1230 roku (sam Kietrz). Kościół wzmiankowano w 1430. Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus i powiatu głubczyckiego. Pierwotnie była zamieszkała również przez tzw. Morawców, jeszcze w XVII wieku językiem kazań był język morawski (gwary laskie).

W 1523 księstwo karniowskie zostało zakupione przez Jerzego Hohenzolerna, który wprowadził wyznanie luterańskie, którego obecność w Rozumicach była potwierdzona w źródłach w 1577 a dominowało do 1946.

Od XIX w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizierunku przedstawiono kwiat róży z pąkiem i listkami.

 Osobny artykuł: Zbór luterański w Rozumicach.

W granicach Polski od końca II wojny światowej. W 1945 roku stacjonowała tu strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza. W 1946 roku miejscowa ludność zostaje wysiedlona, a nieliczni pozostali tu ewangelicy uczęszczali do ewangelickiego kościoła w Ściborzycach Wielkich. Osiedleni tu z Kresów Wschodnich obecni mieszkańcy utrzymują kontakty z dawnymi mieszkańcami wsi.

W latach 1954–1959 wieś była siedzibą władz gromady Rozumice, po jej zniesieniu w gromadzie Dzierżysław.

Zabytki

Pozostałe miejsca godne uwagi

  • Pomnik poległych w I wojnie światowej.
  • Rezerwat przyrody Rozumice.
  • W Rozumicach znajduje się stanowisko archeologiczne z okresu Dolnego Paleolitu – z jednymi z najstarszych śladów pobytu człowieka na ziemiach polskich.
  • „Leśna ambona” (niem. Kanzel) to miejsce w jednym z leśnych wąwozów, znajdujące się nieopodal stanowisk archeologicznych (piaskownia), gdzie w czasie rekatolizacji odbywały się ewangelickie nabożeństwa w ukryciu. Nazwa wywodzi się od usypanego wzniesienia, służącego kaznodziei za ambonę. W czasie nazizmu odprawiano tu nabożeństwa upamiętniające niezłomną wierność miejscowych ewangelików Słowu Bożemu, a nie despotycznej władzy. Podobne nabożeństwa miały też miejsce w sąsiednich Ściborzycach Wielkich.
  • W miejscowości funkcjonuje "Stowarzyszenie Rozwój i Odnowa",
  • W Rozumicach działa Publiczne Przedszkole "Akademia Pluszowych Misiów" oraz Żłobek "Gromadka Niedźwiadka". – http://www.przedszkolerozumice.szkolnastrona.pl/