Rubellit | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
rubelit |
|---|---|
| Skład chemiczny |
|
| Twardość w skali Mohsa |
7–7,5 |
| Przełam |
muszlowy, nierówny |
| Łupliwość |
brak, słaba, niewyraźna |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, igiełkowy |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,90–3,26 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
różowa, czasem czerwona lub fioletowa |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, żywiczny |
| Współczynnik załamania |
1,623–1,657 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,031 dyspersja (optyka): 0,017 pleochroizm: ciemnoróżowo-czerwony do różowego |
Rubellit (rubelit) – różowa, różowoczerwona, karminowoczerwona, czerwona, niekiedy ciemnoczerwona (turmalin Bordeaux), fioletowa, purpurowa, pomarańczowa, przezroczysta lub przeświecająca odmiana elbaitu. Minerał należący do grupy turmalinów, rzadki.
Nazwa minerału pochodzi od łac. rubellus = czerwonawy.
Oprócz kryształów występuje też w postaci skupień zbitych i włóknistych, które po oszlifowaniu wykazują efekt kociego oka. Czasami wykształca wspaniałe „słońca turmalinowe”. Szczególnymi jego odmianami są „tureckie główki” i „turmalin arbuzowy”. Rzadko tworzy formy bliźniacze. Jest piezoelektryczny i piroelektryczny.
Stanowi składnik pegmatytów, w którym często występuje z lepidolitem, albitem, kwarcem, clevelandytem, rodizytem, mikroklinem i innymi turmalinami. Prawidłowo wykształcone kryształy są spotykane w druzach i marolach.
Brazylia – Minas Gerais, USA – Kalifornia, Massachusetts, Maine, Rosja – Ural, Zabajkale (turmalin syberyjski), Mozambik, Mjanma, Namibia, Madagaskar, Sri Lanka, Czechy, Włochy, Niemcy.
Stanowi bardzo cenny kamień jubilerski. Stosowany do wyrobu biżuterii. Nadaje mu się szlif schodkowy, szlif tabliczkowy, szlif kaboszonowy. Niekiedy bywa używany jako imitacja rubinu.