Rodizyt

Rodizyt

Rodizyt z rubellitem z Madagaskaru
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	(K,Cs)Al4Be4(B,Be)12O28
Twardość w skali Mohsa	8–8,5
Przełam	muszlowy
Łupliwość	nierozpoznawalna
Pokrój kryształu	dwunastościenny rombowy, czworościenny, masywny
Układ krystalograficzny	izometryczny, regularny, heksatetraedryczny
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	3,2–3,6
Właściwości optyczne
Barwa	biała, szara, żółta, żółto-zielona, różowa lub czerwona
Rysa	biała
Połysk	szklisty, tłusty
Współczynnik załamania	1,6935 (izotropowy)
Inne	dyspersja (optyka): 0,018 (słaba)
Multimedia w Wikimedia Commons

Rodizyt – bardzo rzadki minerał, boran cezu, berylu, glinu i potasu.

Po raz pierwszy został opisany w 1834 roku. Został zatwierdzony jako oddzielny minerał w 1999 roku przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Mineralogiczne(inne języki). Nazwa pochodzi od greckiego słowa rhodizein, „zabarwiony na różowo”, co nawiązuje do jego właściwości zmieniania płomienia dmuchawy na różowoczerwony odcień.

Właściwości

Wykształca kryształy w formie dwunastościanów rombowych, czworościanów; tworzy też kryształy wrosłe. Blisko spokrewniony z londonitem. W przypadku rodizytu w składzie dominujący jest potas, natomiast w londonicie – cez. Jest minerałem przezroczystym lub półprzezroczystym. Rzadko tworzy formy bliźniacze. Nierozpuszczalny w kwasach. Jest piezoelektryczny i piroelektryczny. Typowymi zanieczyszczeniami w jego strukturze są rubid i sód.

Występowanie

Jest minerał powstającym na późnym etapie krystalizacji pegmatytów granitowych bogatych w alkalia. Towarzyszą mu najczęściej skalenie, londonit, lepidolit, kwarc, turmaliny (przede wszystkim rubellit i elbait), mikroklin, albit, spodumen i beryl. Źródłem najlepszej jakości okazów jest Madagaskar. Stwierdzony został także w Wielkiej Brytanii (Anglia), Stanach Zjednoczonych (Wisconsin) i Rosji, Mjanmie i Namibii.

Przypisy