Rudolf Wagner-Régeny (z lewej) w 1955 | |
| Data i miejsce urodzenia |
28 sierpnia 1903 |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci |
18 września 1969 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Odznaczenia | |
Rudolf Wagner-Régeny (ur. 28 sierpnia 1903 w Reghin, zm. 18 września 1969 w Berlinie) – niemiecki kompozytor rumuńskiego pochodzenia.
Rudolf Wagner-Régeny pochodził z rodziny osadników saskich zamieszkałych od wielu pokoleń w Siedmiogrodzie.
Już w dzieciństwie wykazywał uzdolnienia muzyczne. Studia muzyczne rozpoczął 1919 w Lipsku i kontynuował 1920–1923 w Berlinie. W latach 1923–1925 pracował jako korepetytor w berlińskiej Operze Ludowej (Volksoper).
W latach 1926–1929 towarzyszył jako dyrygent i kompozytor grupie baletowej Węgra Rudolfa von Labana w tourneé przez Niemcy, Szwajcarię, Holandię i Austrię. W roku 1930 otrzymał obywatelstwo niemieckie.
Od roku 1929 współpracował z librecistą Casparem Neherem. W tej współpracy powstały opery Der Günstling (Faworyt) według Victora Hugo (1935), Die Bürger von Calais (Mieszczanie z Calais) (1939) i Johanna Balk (1941).
Po II wojnie światowej został Wagner-Régeny rektorem Wyższej Szkoły Muzycznej w Rostocku (NRD), następnie profesorem kompozycji w Wyższej Szkole Muzycznej im. Hannsa Eislera w Berlinie i kierownikiem klasy mistrzowskiej w Akademii Sztuk NRD. Mieszkając w NRD utrzymywał ożywione kontakty z Niemcami Zachodnimi i Austrią, gdzie odbywały się prapremiery jego nowych dzieł.
W twórczości unikał deklaracji po stronie awangardy muzycznej, dzięki czemu uniknął konfliktów z władzami III Rzeszy i NRD.
W roku 1955 otrzymał Nagrodę Państwową NRD.