| 1½ zwycięstwo | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1937–1947 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki |
34 Eskadra Rozpoznawcza, Lotniczy Batalion Szturmowy, X Klucz Kominowy (Fa), dywizjon 601, dywizjon 303, dywizjon 306, dywizjon 316 |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |

Ryszard Malczewski (ur. 27 czerwca?/10 lipca 1917 w Kijowie, zm. 1 stycznia 1986 w Kole) – polski pilot wojskowy. Oficer Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.
Urodził się w rodzinie wojskowego Jana Malczewskiego, późniejszego pułkownika Polskich Sił Powietrznych i Zofii Malczewskiej z d. Chotkowskiej (Chodkowskiej). Ukończył Gimnazjum i Liceum im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Przeszedł następnie przeszkolenie szybowcowe i lotnicze przy Aeroklubie Poznańskim.
W 1937 rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, którą ukończył w 1939 ze 148. lokatą. Następnie jako podchorąży pilot rozpoczął służbę w 34 Eskadrze Rozpoznawczej. We wrześniu 1939 w składzie tej eskadry wykonał 3−4 loty rozpoznawcze i otrzymał awans na podporucznika. Po bitwie nad Bzurą przedostał się do Warszawy, gdzie walczył w składzie Lotniczego Batalionu Szturmowego. W nocy z 26 na 27 września wraz z podporucznikiem Bohdanem Andersem wyleciał z miasta samolotem PZL.5, po czym przekroczył granicę i udał się do Francji.
We Francji latał w X Kluczu Kominowym w Cognac. Po upadku Francji przedostał się do Wielkiej Brytanii. Od 3 maja 1941 latał w składzie 601 dywizjonu myśliwskiego RAF, następnie krótko w dywizjonie 303. Latem 1941 w stopniu porucznika został przydzielony do dywizjonu 306, w którym służył do 1942. W 1942 opuścił dywizjon by wziąć udział w kursie instruktorów, następnie był słuchaczem Wyższej Szkoły Lotniczej. Następnie powrócił do lotnictwa operacyjnego w dywizjonie 316, a później ponownie w dywizjonie 306.
Podczas II wojny światowej odbył około 170 lotów bojowych, a pod koniec wojny został ranny w czasie jednego z lotów. Odniósł 1 pewne zwycięstwo i ½ zwycięstwa prawdopodobnego. Po zakończeniu wojny powrócił do Polski i osiadł w Kole. W 1970 został awansowany do stopnia majora.
Zmarł 1 stycznia 1986 na zawał serca. Został pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim w Kole.
Odznaczony następującymi odznaczeniami:
Od 2010 jest patronem ulicy na Osiedlu Warszawskim w Kole.