SLAPP

Polska

W Polsce zjawisko SLAPP (Strategic Lawsuits Against Public Participation) jest coraz bardziej dostrzegane, szczególnie w kontekście spraw sądowych dotyczących zniesławienia. W 2021 roku przed sądami rejonowymi toczyło się 217 spraw na podstawie art. 212 § 2 kodeksu karnego, a w 2022 roku liczba ta wzrosła do 236.

W praktyce sądy w Polsce rzadko stosują przepisy umożliwiające wczesne oddalenie pozwów typu SLAPP. Helsińska Fundacja Praw Człowieka wskazuje, że sądy nie stosują art. 191¹ kodeksu postępowania cywilnego do pozwów mających cechy SLAPP.

W odpowiedzi na rosnącą liczbę takich spraw, w maju 2024 roku Unia Europejska przyjęła dyrektywę mającą na celu ochronę osób angażujących się w debatę publiczną przed bezpodstawnymi pozwami. Polska ma teraz dwa lata na wdrożenie tych regulacji na poziomie krajowym. Państwa członkowskie, w tym Polska, mają czas do maja 2026 roku na jej implementację do krajowych systemów prawnych. W listopadzie 2024 roku przedstawiciele organizacji pozarządowych, mediów i środowiska akademickiego wystosowali apel do polskich władz, podkreślając potrzebę gruntownej rewizji polskiego prawa i przyjęcia ambitnych rozwiązań anty-SLAPP, które wykraczają poza minimalne wytyczne dyrektywy.

 Zobacz wiadomość w Wikinews:Projekt ustawy przeciwko pozwom typu SLAPP opublikowany

W maju 2025 r. w wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów opublikowano rządowy projekt ustawy o ochronie osób uczestniczących w debacie publicznej przed bezzasadnymi roszczeniami lub stanowiącymi nadużycie postępowaniami sądowymi (UC94), przygotowany w celu implementacji dyrektywy (UE) 2024/1069 („anti-SLAPP”); przewidziano w nim m.in. mechanizm zabezpieczenia kosztów procesu (kaucję), możliwość przystępowania organizacji pozarządowych po stronie pozwanego, przyspieszone oddalanie pozwów oczywiście bezzasadnych oraz sankcje za nadużycie prawa procesowego. Istotną rolę odegrały zapowiedzi zmian legislacyjnych formułowane przez ówczesnego ministra sprawiedliwości Adama Bodnara. W kwietniu 2024 zapowiedział on „twarde uregulowanie” zjawiska SLAPP oraz deklarował, że projekt ma zostać wewnętrznie uzgodniony na przełomie sierpnia i września 2024, a następnie przekazany do wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów. W kwietniu 2025, Bodnar zapowiedział pierwszy raport cząstkowy do 15 lipca 2025 oraz raport końcowy do 31 marca 2026. Terminy te zostały następnie zmienione; w listopadzie 2025 termin raportu końcowego przesunięto do 30 czerwca 2026.

W styczniu 2026 r. opinię do projektu przedstawił Rzecznik Praw Obywatelskich, wskazując m.in. na zagadnienia definicji SLAPP i skuteczności mechanizmów przyspieszonych w toku dalszych prac legislacyjnych. W marcu 2026 opublikowano wersję 5.0 projektu UC94, przemianowanego na projekt ustawy o szczególnych środkach ochrony osób uczestniczących w debacie publicznej. Zgodnie z informacją w wykazie prac legislacyjnych projekt, wykraczający poza minimalny standard dyrektywy przez objęcie także spraw krajowych, miał zostać przyjęty przez Radę Ministrów w II kwartale 2026 r., a 2 kwietnia 2026 znalazł się w porządku obrad Stałego Komitetu Rady Ministrów. Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał zarazem, że projekt wymaga dalszych zmian, zwracając uwagę m.in. na definicję powództwa typu SLAPP, brak mechanizmu prewencyjnego o charakterze systemowym, brak gwarancji rozpoznawania takich powództw w trybie przyspieszonym oraz brak mechanizmu naprawczego o charakterze systemowym.

W dniu 28 kwietnia 2026 r. Rada Ministrów przyjęła rządowy projekt ustawy o szczególnych środkach ochrony osób uczestniczących w debacie publicznej, przedłożony przez Ministra Sprawiedliwości; 29 kwietnia 2026 r. projekt został skierowany do Sejmu. Przyjęty projekt przewiduje m.in. możliwość oddalenia albo odrzucenia pozwu na wstępnym etapie, jeżeli zostanie uznany za oczywiście bezzasadny lub stanowiący nadużycie prawa procesowego, maksymalnie trzymiesięczny termin dla sądu w przypadku oczywistej bezzasadności powództwa, wskazówki pozwalające identyfikować próby zastraszenia, kaucję na koszty postępowania, obowiązek pokrycia kosztów przez powoda w razie uznania pozwu za nieuzasadniony, możliwość nałożenia grzywny do 20-krotności minimalnego wynagrodzenia, a w szczególnych przypadkach do 100-krotności minimalnego wynagrodzenia, udział organizacji pozarządowych po stronie pozwanego oraz możliwość zobowiązania powoda do opublikowania informacji o przegranej sprawie na jego koszt. Projekt ma obejmować zarówno sprawy krajowe, jak i transgraniczne; polskie sądy miałyby także rozpoznawać sprawy o naprawienie szkody wynikłej z postępowania typu SLAPP wszczętego poza Unią Europejską, jeżeli osoba poszkodowana mieszka w Polsce.

19 czerwca 2026 r. prezydent Karol Nawrocki podpisał ustawę z dnia 29 maja 2026 r. o szczególnych środkach ochrony w postępowaniu cywilnym osób uczestniczących w debacie publicznej, regulującą środki ochrony osób uczestniczących w debacie publicznej w szczególności przed działaniami zmierzającymi wyłącznie lub głównie do stłumienia, ograniczenia, zakłócenia debaty publicznej lub szykanowania za udział w niej.

Australia

W Australijskim Terytorium Stołecznym regulacja Protection of Public Participation Act 2008 chroni zachowania mające na celu wpłynięcie na opinię publiczną lub promowanie lub wspieranie działań w związku z kwestią interesu publicznego. Strona, która wszczyna lub utrzymuje postępowanie przeciwko pozwanemu w niewłaściwym celu, może zostać zobowiązana do zapłaty kary pieniężnej na rzecz terytorium.

Kanada

Trzy najbardziej zaludnione prowincje Kanady (Quebec, Kolumbia Brytyjska i Ontario) uchwaliły przepisy anty-SLAPP.

Unia Europejska

W 2018 r. w Unii Europejskiej część parlamentarzystów wezwała do podjęcia uchwał przeciwko tego typu praktykom, w obronie dziennikarzy, producentów medialnych i aktywistów. Komisja przedstawiła pierwszy wniosek w kwietniu 2022 r który od 2023 r. był przedmiotem dyskusji trójstronnych.

11 kwietnia 2024 roku Parlament Europejski zatwierdził dyrektywę anty-SLAPP. Dyrektywa zastąpiła niewiążące Zalecenie (UE) 2022/758 dla państw członkowskich wydane przez Komisję Europejską 27 kwietnia 2022 roku. Zatwierdzenie dyrektywy nastąpiło po długiej serii projektów, dyskusji i konsultacji między Komisją Europejską, Parlamentem Europejskim i państwami członkowskimi UE, zainicjowanych rezolucją Parlamentu Europejskiego z 25 listopada 2020 roku wyrażającą „jego ciągłe głębokie zaniepokojenie stanem wolności mediów w UE w kontekście nadużyć i ataków, które nadal są wymierzone w dziennikarzy i pracowników mediów w niektórych państwach członkowskich z powodu ich pracy” i wezwało Komisję Europejską do „ustanowienia minimalnych standardów przeciwko praktykom SLAPP w całej UE”.

Wielka Brytania

W systemie prawnym Wielkiej Brytanii najczęściej wykorzystywanym narzędziem w sprawach dotyczących wypowiedzi publicznych pozostaje pozew cywilny o zniesławienie, zakorzeniony w tradycji angielskiego common law(inne języki) jako delikt. Prawo zwyczajowe dotyczące zniesławienia(inne języki) wywodzi się z początków XVII wieku i – w przeciwieństwie do większości dziedzin prawa angielskiego – charakteryzuje się odwróconym ciężarem dowodu(inne języki). Oznacza to, że pozywający musi jedynie wykazać potencjalnie oszczerczy charakter wypowiedzi, podczas gdy na pozwanym spoczywa obowiązek udowodnienia prawdziwości zarzutów lub istnienia „uczciwego komentarza” (ang. fair comment). Reforma z 2013 roku (Defamation Act 2013(inne języki)) wprowadziła dodatkowy wymóg udowodnienia przez pozywającego „poważnej szkody” (ang. serious harm), co ograniczyło nadużycia w drobnych sprawach.

Od 2022 roku koalicja English PEN(inne języki), Index on Censorship(inne języki), NUJ i Amnesty International prowadzi kampanię anty-SLAPP, domagając się m.in. szybkiego oddalania strategicznych pozwów i zabezpieczenia kosztów procesowych. W 2024 rząd zapowiedział wprowadzenie definicji SLAPP do prawa angielskiego i walijskiego, pomijając jednak Szkocję i Irlandię Północną. W przeciwieństwie do standardu „rzeczywistej złośliwości” (ang. *actual malice*) chroniącego wolność słowa w USA, brytyjskie prawo dopuszcza odpowiedzialność nawet za **prawdziwe** wypowiedzi, jeśli uznano je za nadmiernie szkodliwe.

Stany Zjednoczone

Polska

• W czerwcu 2022 Sąd Okręgowy w Warszawie umorzył postępowanie karne z art. 212 kk przeciwko redaktorowi Samuelowi Pereira, ówczesnemu redaktorowi naczelnemu portalu TVP. W prywatnym akcie oskarżenia, wniesionym przez Romana Giertycha, żądano kary pozbawienia wolności na rok oraz 200 tys. zł odszkodowania za rzekome zniesławienie, wynikające z publikacji dotyczących jego zatrzymania przez Centralne Biuro Antykorupcyjne w październiku 2020 r. Sprawa, która była interpretowana jako próba zastraszenia dziennikarza i ograniczenia wolności wypowiedzi, zyskała dodatkowe wsparcie od Centrum Monitoringu Wolności Prasy, które broniło niezależności mediów.
• 5 grudnia 2023 roku informatycy z grupy Dragon Sector ujawnili, iż oprogramowanie kilkunastu elektrycznych zespołów trakcyjnych Impuls zostało celowo napisane wadliwe. Newag nie zgadza się z zarzutami i sam zarzuca grupie Dragon Sector i firmie SPS Mieczkowski naruszenie praw autorskich oraz zhakowanie oprogramowania Impulsów. Skierował sprawę do sądu. Pierwsza rozprawa odbyła się 28 sierpnia 2024. Komentatorzy wskazują, że sprawa może nosić znamiona pozwu typu SLAPP, czyli strategicznym powództwem zmierzającym do stłumienia debaty publicznej.
   Zobacz więcej w artykule Newag, w sekcji Kontrowersje.

• 

  Konflikt dotyczący budowy osiedla w Katowicach Burowcu, nazywany Lex Burowiec stał się przykładem wykorzystania pozwu o zniesławienie jako narzędzia zastraszania lokalnych aktywistów. Przedsiębiorca Bogdan Pietrzak(inne języki) skierował pozew przeciwko mieszkańcom i aktywistom protestującym przeciwko inwestycji domagając się wysokich wpłat na cele społeczne. Prywatny akt oskarżenia został skierowany przez Bogdana Pietrzaka do sądu karnego w sierpniu 2023 r., tuż po tym, gdy mieszkańcy Burowca zaskarżyli uchwałę w sprawie inwestycji. Oskarżeni mówią, że akt oskarżenia jest formą zastraszania społeczników i mieszkańców Katowic. Zdaniem aktywistów oraz Watchdog Polska sprawa ta to klasyczny SLAPP, Aktywiści skutecznie protestowali przeciw budowie osiedla w dzielnicy Burowiec w Katowicach: najpierw Wojewódzki, a potem Naczelny Sąd Administracyjny przyznał im rację w sporze przeciw uchwale miasta umożliwiającej budowę osiedla.
• W sprawie skarg mieszkańców Czeladzi, Katowic i Sosnowca na temat smrodu protestujący mieszkańcy otrzymywali pisma przedsądowe od prawnika firmy reprezentującej MPGK, w którym żądano usunięcia komentarzy wskazujących na MPGK jako źródło smrodu oraz przeprosin za naruszenie dóbr osobistych. Prawnik zapowiedał, że w razie braku reakcji sprawa może trafić do sądu, jednak ostatecznie postępowanie sądowe nie doszło do skutku a sama sprawa emisji zapachów trafiła do sądu.
• 8 stycznia 2026 Europejski Trybunał Praw Człowieka opublikował decyzję w sprawie Kos i Inni przeciwko Polsce (skarga nr 47707/20), dotyczącej zarzutów naruszenia art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności w związku z postępowaniami karnymi wobec trzech skarżących za krytyczne wypowiedzi kierowane pod adresem innych podmiotów lub funkcjonariusza publicznego.

Australia

• W 2005 roku w sprawie Gunns Limited v Marr & Ors Firma Gunns złożyła pozew w Sądzie Najwyższym stanu Wiktoria przeciwko 20 osobom i organizacjom, w tym senatorowi Bobowi Brownowi, na kwotę ponad 7,8 milionów dolarów australijskich. Oskarżeni stali się zbiorczo znani jako Gunns 20. Gunns twierdził, że oskarżeni zbrukali jego reputację i spowodowali utratę miejsc pracy i zysków. Pozwani twierdzili, że chronią środowisko. Przeciwnicy i krytycy sprawy sugerowali, że pozew został złożony z zamiarem zniechęcenia do publicznej krytyki spółki. Na rozprawie przed Sądem Najwyższym stanu Wiktoria, zmieniony pozew złożony przez spółkę i doręczony pozwanym w dniu 1 lipca 2005 r. został oddalony jednak sędzia w tej sprawie zezwolił firmie na złożenie kolejnej wersji pozwu nie później niż do dnia 15 sierpnia 2005 roku. Postępowanie w sprawie było kontynuowane przed sądem, aż do jego umorzenia w dniu 20 października 2006 roku. W swoim orzeczeniu sędzia Bernard Bongiorno zasądził koszty na rzecz pozwanych jedynie w zakresie, w jakim pokrywa ona koszty poniesione w związku z ostatnią, trzecią wersją pozwu. W listopadzie 2006 roku Gunns wycofał sprawę przeciwko Helen Gee, Peterowi Pullingerowi i Doctors for Forests. W grudniu 2006 roku firma wycofała się z pozwu przeciwko parlamentarzystom Australian Greens: Bobowi Brownowi i Peg Putt. Pozostałe sprawy zostały rozstrzygnięte na korzyść Gunns po zapłaceniu ponad 150 000 dolarów odszkodowania lub, w niektórych przypadkach, podjęciu zobowiązań wobec sądu o nieprotestowaniu w określonych miejscach.

Belgia

• Erik Van der Paal z Land Invest Group kilkakrotnie próbował wywrzeć presję na organizację medialną Apache.be poprzez dochodzenie roszczeń odszkodowawczych oraz przy pomocy prywatnych detektywów. W 2022 roku Van der Paal został skazany przez Sąd Apelacyjny w Antwerpii za dokuczliwe lub lekkomyślne postępowanie i nakazano mu zapłatę odszkodowania – odwołał się od wyroku, ale Sąd Kasacyjny odrzucił jego skargę.
• Pozew RSC Anderlecht przeciwko dziennikarzowi Janowi Hauspie po krytycznym artykule w Humo na temat roli Woutera Vandenhaute i jego żony Catherine Van Eylen.  Przed publikacją grożono podjęciem kroków prawnych, jeśli artykuł zostanie opublikowany.

Brazylia

• ThyssenKrupp Atlantic Steel Company (TKCSA), jedno z największych prywatnych przedsiębiorstw w Ameryce Łacińskiej, pozwało brazylijskich naukowców z publicznych uniwersytetów, takich jak UERJ (Rio de Janeiro State University) i Fiocruz (Oswaldo Cruz Foundation), o zadośćuczynienie za szkody moralne. Po pierwsze, TKCSA pozwał naukowca pulmonologa Hermano Albuquerque de Castro z Sergio Arouca National School of Public Health (ENSP – Fiocruz). Następnie TKCSA pozwał Alexandre Pessoa Diasa, profesora naukowego Joaquim Venâncio Polytechnic School of Health (EPSJV – Fiocruz) i Monikę Cristinę Limę, biologa ze Szpitala Uniwersyteckiego Pedro Ernesto i członka zarządu Związku Pracowników Uniwersytetów Publicznych stanu Rio de Janeiro (Sintuperj). Dwa ostatnie procesy miały miejsce po ujawnieniu raportu technicznego „Ocena społecznych, środowiskowych i zdrowotnych skutków powstania i działania TKCSA w Santa Cruz”.

Kanada

• Daishowa Inc. v. Friends of the Lubicon: W latach 1995–1998 wydano szereg wyroków (OJ 1536 1995, OJ 1429 1998 (ONGD)) w których pozwani, którzy oskarżyli globalną firmę o udział w „ludobójstwie”, byli uprawnieni do odzyskania kosztów sądowych ze względu na interes publiczny w krytyce, nawet jeśli była ona retorycznie nieuzasadniona. Była to pierwsza sprawa, która jasno określiła kryteria SLAPP.
• Fraser v. Saanich (District) 1995, [BCJ 3100 BCSC] został uznany wyraźnie za SLAPP– pierwszy znany przypadek, który został tak opisany. Sędzia Singh uznał postępowanie powoda za „naganne i zasługujące na naganę”, nakazując mu zapłatę „kosztów specjalnych” w celu rekompensaty.
• Kanadyjski premier Stephen Harper złożył pozew przeciwko Partii Liberalnej Kanady, oficjalnej opozycji, po tym, jak ta ostatnia zapłaciła za ciężarówki przejeżdżające ulicami, odtwarzając nagranie dziennikarza, na którym Harper przyznał, że wie o „kwestiach finansowych” zaoferowanych umierającemu posłowi Chuck Cadman przed krytycznym głosowaniem w Izbie Gmin Kanady w 2005 roku. Liberałowie i większość komentatorów i władz zgodzili się, że byłoby to poważne przestępstwo, gdyby zostało udowodnione. Harper twierdził, że nagranie zostało sfałszowane, ale sąd nie znalazł na to żadnych dowodów. Pozew został wycofany przez Michael Ignatieff po tym, jak zastąpił Stephane Dion na stanowisku lidera opozycji, i dlatego nie został rozpatrzony w sądzie, ale w sposób oczywisty był (skuteczną) próbą usunięcia ciężarówek z ulic.
• Crookes v. Openpolitics.ca, wniesiony w maju 2006 roku [S063287, Sąd Najwyższy Kolumbii Brytyjskiej], i seria powiązanych pozwów prowadzących do jednogłośnego orzeczenia Sądu Najwyższego Kanady z października 2011 roku w sprawie Crookes v. Newton, podtrzymało prawa uczestników debat internetowych do swobodnego linkowania do stron trzecich bez obawy przed odpowiedzialnością za treści znajdujące się na drugim końcu łącza. Szereg powiązanych orzeczeń wcześniej ustaliło, że przejściowe komentarze w Internecie nie mogą być same w sobie po prostu drukowane i wykorzystywane do udowodnienia, że nastąpiła „publikacja” na potrzeby prawa dotyczącego zniesławienia i oszczerstwa w Kanadzie. Inne elementy orzeczenia wyjaśniły, w jaki sposób odpowiedzialne dziennikarstwo (a zatem prawo do ochrony anonimowych źródeł), przywilej kwalifikowany i niewinne rozpowszechnianie odnoszą się do osób oskarżonych o zniesławienie w Internecie^{[potrzebny przypis]}.
• W 2011 roku, w sprawie Robin Scory v. Glen Valley Watersheds Society, sąd Kolumbii Brytyjskiej orzekł, że „nakaz dotyczący kosztów specjalnych działa jako środek odstraszający dla stron, których celem jest ingerowanie w proces demokratyczny” oraz że „Udział publiczny i sprzeciw są ważną częścią naszego systemu demokratycznego”.
• W 2012 roku Sino-Forest pozwał Muddy Waters Research o 4 miliardy dolarów za zniesławienie, w którym Muddy Waters oskarżył Sino-Forest o fałszywe zawyżanie wartości aktywów i zysków oraz twierdził, że akcje spółki są w zasadzie bezwartościowe. Jednak 10 stycznia 2012 roku Sino-Forest ogłosił, że nie należy polegać na jego historycznych sprawozdaniach finansowych i powiązanych raportach z audytu. Sino-forest złożył również wniosek o ochronę przed upadłością. W odpowiedzi na pozew Muddy Waters oświadczył, że złożenie wniosku o ochronę przed upadłością przez Sino potwierdza jego oskarżenia, ponieważ firma nie wymagałaby ochrony przed upadłością, gdyby naprawdę generowała przepływy pieniężne w wysokości bliskiej 2 miliardom dolarów. Sino-Forest był reprezentowany przez Bennett Jones LLP.
• We wrześniu 2014 roku burmistrz Brampton, Ontario, Susan Fennell, zastosowała groźby podjęcia kroków prawnych wobec kolegów radnych, Toronto Star, miejskiego komisarza ds. uczciwości i audytora Deloitte, aby opóźnić posiedzenie rady miasta, na którym miała zostać omówiona poważna afera związana z wydatkami. Ponieważ zaangażowane strony potrzebowały możliwości uzyskania porady prawnej, niezależnie od zasadności (lub fałszywości) roszczeń, taktyka ta posłużyła do odroczenia kluczowej debaty, która w innym przypadku odbyłaby się i powinna się odbyć przed wyborami samorządowymi w mieście 27 października.

Niemcy

• We wrześniu 2017 roku naturopatka z Arizony o imieniu Colleen Huber złożyła pozew o zniesławienie, poprzedzony dwoma pismami nakazującymi zaprzestanie, przeciwko Britt Marie Hermes, sygnalistce oskarżającej naturopatię. Pozew został złożony za post na blogu Hermes, w którym krytykowała Huber za stosowanie metod naturopatycznych w leczeniu raka i spekulowała, że nazwisko Hermes jest używane bez jej zgody w kilku zarejestrowanych nazwach domen, których właścicielem jest Huber. Pozew został złożony w Kilonii w Niemczech, gdzie Hermes mieszkała i pracowała nad doktoratem w dziedzinie genomiki ewolucyjnej. Jann Bellamy z Science-Based Medicine spekuluje, że jest to „wynikiem starego dobrego forum shoppingu w poszukiwaniu jurysdykcji bardziej przyjaznej dla powoda”, ponieważ w Niemczech nie ma ochrony przed pozwami SLAPP. Britt Hermes jest znaną sceptyczką naukową, a organizacja Australian Skeptics utworzyła fundusz na pomoc w pokryciu kosztów prawnych w tej sprawie. W wywiadzie na CSICon w 2019 roku Britt Hermes powiedziała Susan Gerbic, że wygrała sprawę 24 maja 2019 roku. Według Britt Hermes, „sąd orzekł, że mój post jest chronioną wypowiedzią na mocy artykułu 5 ust. 1 niemieckiej konstytucji”.

Grecja

• W 2022 roku, w następstwie ujawnienia, że grecka Narodowa Służba Wywiadowcza (NIS) szpiegowała Nikosa Androulakisa – lidera PASOK, trzeciej co do wielkości partii – zrezygnowali z urzędu: dyrektor wykonawczy NIS, Grigoris Kontoleon i Grigoris Dimitriadis – sekretarz generalny premiera Kyriakos Mitsotakis. Grigoris Dimitriadis złożył pozwy przeciwko dwóm dziennikarzom, którzy pomogli ujawnić skandal: Thodorisowi Chondrogiannosowi i Nikolasowi Leontopoulosowi, żądając usunięcie tych publikacji i 150 000 euro odszkodowania za fałszywe publikacje. Złożył pozew także przeciwko Thanassisowi Koukakisowi – dziennikarzowi, który w 2021 roku był szpiegowany z powodu jego dochodzeń w sprawie greckich biznesmenów.

Indie

• W 2020 roku Karan Bajaj, założyciel WhiteHat Jr., obecnie należącego do Byju's, złożył pozew o 2,6 miliona dolarów przeciwko Pradeepowi Poonii, inżynierowi oprogramowania, który publicznie oskarżył firmę o toksyczne środowisko pracy i nieetyczne praktyki biznesowe. Delhi High Court wydał postanowienie tymczasowe, nakazujące Poonii usunięcie niektórych tweetów z jego konta na Twitterze. W 2021 roku Bajaj wycofał pozew.

Izrael

• W 2016 roku Amir Bramly, który w tym czasie był objęty dochodzeniem, a następnie został oskarżony o domniemany schemat Ponziego pozwał o zniesławienie Tomera Ganona, reportera Calcalist, prywatnie o odszkodowania w wysokości 1 milion szekli (NIS) z powodu wiadomości, która łączyła go z Bar Refaeli. Ponadto Bramly pozwał Channel-2 News oraz jego reporterów i menedżerów o 5 milionów szekli odszkodowania za rzekome zniesławienie w obszernym materiale telewizyjnym i wywiadzie z wyznaczonym przez sąd likwidatorem jego firm i zagroził pozwem dodatkowym organom. Pozwane osoby i organy twierdziły, że są to działania SLAPP.

Japonia

• W 2006 roku Oricon Inc., japoński dostawca muzycznych list przebojów, pozwał niezależnego dziennikarza Hiro Ugaya za to, że w artykule do magazynu biznesowo-kulturalnego Cyzo zasugerował, że firma manipuluje swoimi statystykami, aby przynosić korzyści niektórym firmom zarządzającym i wytwórniom, w szczególności Johnny and Associates. Firma zażądała od niego 50 milionów jenów i przeprosin. Znalazł sojuszników w redaktorze naczelnym magazynu Tadaszii Ibim prawniku Kentaro Shirosakim, i Reporterach bez Granic (RbG). Został uznany za winnego w 2008 roku przez Sąd Rejonowy w Tokio i nakazano mu zapłacić milion jenów, ale odwołał się i wygrał. Oricon nie odwołał się od tego wyroku. Jego 33-miesięczna walka z Oriconem i badania nad SLAPP podczas jego podróży po Stanach Zjednoczonych zostały przedstawione w programie TBS JNN Reportage, zatytułowanym „Prawne zastraszanie przeciwko wolności słowa: Co to jest SLAPP?”. Ogranizacja RbG wyraziła swoje poparcie dla.

Serbia

• Pod koniec lat 90. XX wieku, po przyjęciu niesławnej ustawy medialnej, zaproponowanej przez ówczesnego ministra informacji, Aleksandara Vučića, nastąpiło wiele spraw SLAPP przeciwko niezależnym i proopozycyjnym mediom. Główną cechą tych spraw były szybkie procesy i wyjątkowo wysokie grzywny, z których większość była nie do udźwignięcia dla dziennikarzy i ich domów medialnych. Chociaż sprawy SLAPP stały się rzadsze po obaleniu Slobodana Miloševicia, stopniowo zaczęły pojawiać się ponownie pod koniec 2010 roku, a zwłaszcza na początku lat 2020, podczas gabinetów pod przewodnictwem SNS. Warto zauważyć, że Aleksandar Vučić jest prezydentem Serbii od 2017 roku, który jest często oskarżany o tłumienie wolności mediów.

Tajlandia

• 6 marca 2024 roku Chutima Sidasathian wygrała proces SLAPP przeciwko Thanonthornowi Kaveekitrattanie, po tym, jak została oskarżona o zniesławienie za post z 2022 roku ujawniający sprzeniewierzenie środków z programu Village Fund.

Wielka Brytania

• Pozew o zniesławienie z 2021 roku wniesiony przeciwko wydawcy HarperCollins oraz autorce i dziennikarce Catherine Belton w związku z jej książką Ludzie Putina został opisany przez byłego ministra w gabinecie konserwatystów Davida Davisa jako pozew SLAPP. Pomimo wygrania sprawy sądowej wniesionej przez kilku rosyjskich oligarchów, w tym Roman Abramowicz, Belton musiała ponieść koszty prawne w wysokości 1,5 miliona funtów. Minister sprawiedliwości rządu Wielkiej Brytanii James Cartlidge powiedział: „Ministerstwo Sprawiedliwości monitoruje zagrożenia SLAPP wobec dziennikarzy i ogłosiło, że Wielka Brytania będzie członkiem inauguracyjnej grupy roboczej Rady Europy ds. SLAPP, a projekt zalecenia anty-SLAPP dla państw członkowskich ma zostać przedstawiony w grudniu 2023 roku. Pilnie rozpatrzę SLAPP w sądach brytyjskich. Chcę jasno powiedzieć, że rząd jest zaangażowany w zdecydowaną obronę przejrzystości i wolności słowa. Nie będziemy tolerować niczego, co zagrażałoby uczciwości naszego sądownictwa i zawodu prawnika”. Ministrowie powiedzieli później, że zreformują system prawny, aby zapobiec „procesom zastraszającym”; poprawki w tym zakresie zostały zaproponowane do ustawy o przestępczości gospodarczej i korupcji przed Parlamentem w marcu 2022 roku. W październiku 2023 roku królewska zgoda została udzielona ustawie Economic Crime and Corporate Transparency Act 2023. Ostateczna ustawa zawiera przepisy anty-SLAPP obejmujące przestępstwa gospodarcze (np. korupcję, defraudację), ale nie wykracza poza te obszary. W lutym 2024 roku rząd konserwatystów pod przewodnictwem Rishiego Sunaka poparł ustawodawstwo rozszerzające ochronę anty-SLAPP na wszystkie przypadki, ale nie zostało ono uchwalone przed wyborami 4 lipca 2024 roku, które zakończyły rządy Sunaka.

Stany Zjednoczone

• W latach 1981–1986 Pacific Legal Foundation (PLF) wraz z hrabstwem San Luis Obispo County, California wniosły pozew, mający na celu uzyskanie listy mailingowej organizacji Abalone Alliance. Celem pozwu było zmuszenie tej grupy do pokrycia kosztów policyjnych poniesionych podczas jednego z największych w historii USA aktów anty-nuklearnego nieposłuszeństwa obywatelskiego, które miało miejsce w Elektrowni Jądrowej Diablo Canyon. W demonstracji, która odbyła się we wrześniu 1981 roku, uczestniczyły dziesiątki tysięcy osób – co czyniło ją jednym z największych protestów anty-nuklearnych w USA. Sąd rejonowy oddalił roszczenia hrabstwa, uznając, że koszty policyjne powinny być pokrywane z budżetu publicznego, a apelacja w tej sprawie również zakończyła się niepowodzeniem. W 1985 roku Sąd Najwyższy Kalifornii odmówił zablokowania orzeczenia sądu niższej instancji, które umożliwiało Pacific Legal Foundation dochodzenie roszczeń wobec liderów protestu o zwrot kosztów związanych z demonstracją. Pozwani argumentowali, że tego rodzaju działania miały na celu stłumienie sprzeciwu wobec protestu. Ostatecznie Pacific Legal Foundation przegrała sprawę na wszystkich szczeblach sądowych i wycofała pozew na dzień przed planowanym rozpatrzeniem przez Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych^{[potrzebny przypis]}.
• Karen Winner, znana głównie jako autorka książki Divorced From Justice: The Abuse of Women and Children by Divorce Lawyers and Judges, jest uznawana za „katalizatora zmian” – stwierdził Leo Milonas, emerytowany sędzia z Wydziału Apelacyjnego sądów stanowych Nowego Jorku, który przewodniczył specjalnej komisji opracowującej rekomendacje zmian zaakceptowane przez sędzię naczelną Judith Kaye. W 1999 roku Karen Winner, wraz z psychologiem/sygnalistą oraz kilkoma obywatelami, została pozwana pozwem typu SLAPP za krytykę systemu kuratora sądowego oraz byłego sędziego w Karolinie Południowej. Jej raport zatytułowany „Ustalenia dotyczące praktyk sądowych i personelu mianowanego przez sąd w Sądach Rodzinnych w hrabstwach Dorchester, Charleston i Berkeley w Karolinie Południowej” oraz protesty obywateli przyczyniły się do powstania pierwszych ustaw w Karolinie Południowej, które wprowadziły minimalne standardy i wymogi licencyjne dla kuratorów sądowych reprezentujących interesy dzieci w sprawach sądowych. Odwetowe pozwy SLAPP związane z tą sprawą trwają już prawie 10 lat, a łączne wyroki wyniosły ponad 11 milionów dolarów przeciwko współpozwanym. Charakter tych pozwów odwetowych podkreśla fakt, że co najmniej jeden ze współpozwanych nadal oczekuje informacji od sędziów, które konkretnie wypowiedzi – jeśli w ogóle – miały być uznane za fałszywe.
• Barbra Streisand, jako powódka, przegrała w 2003 roku wniosek SLAPP po tym, jak pozwała fotografa lotniczego zaangażowanego w California Coastal Records Project. Streisand v. Adelman, (California Superior Court Case SC077257).

 Osobny artykuł: Efekt Streisand.

• W 2004 roku RadioShack Corporation pozwała Bradleya D. Jonesa, webmastera RadioShackSucks.com i byłego sprzedawcę RadioShack przez 17 lat, w celu stłumienia internetowej dyskusji na temat pozwu zbiorowego, w którym ponad 3300 obecnych lub byłych menedżerów RadioShack twierdziło, że firma wymagała od nich pracy przez wiele godzin bez wypłaty za nadgodziny.
• Ogólnokrajowy prezenter radiowy Tom Martino wygrał wniosek anty-SLAPP w 2009 roku po tym, jak został pozwany o zniesławienie przez sprzedawcę łodzi motorowych. Sprawa zyskała ogólnokrajowy rozgłos ze względu na sugestię, że nikt rozsądnie nie oczekuje obiektywnych faktów od typowego prezentera talk-show, który często jest komikiem opowiadającym żarty.
• W marcu 2009 roku MagicJack (firma promująca urządzenie USB VoIP) złożyła pozew o zniesławienie przeciwko Boing Boing za ujawnienie ich nieuczciwych i zwodniczych taktyk biznesowych dotyczących ich EULA, licznika odwiedzających i 30-dniowego okresu próbnego. Zostało to oddalone jako SLAPP przez sędziego kalifornijskiego pod koniec 2009 roku. W wyniku orzeczenia MagicJack został obciążony większością kosztów prawnych Boing Boing.
• W sprawie Comins vs. VanVoorhis z 2009 roku mężczyzna z Florydy o imieniu Christopher Comins złożył pozew o zniesławienie przeciwko studentowi Uniwersytetu Florydy po tym, jak student blogował o filmie, na którym Comins wielokrotnie strzelał do psów należących do kogoś innego. Zostało to przytoczone jako przykład SLAPP przez program radiowy On the Media.
• W listopadzie 2010 roku filmowiec Fredrik Gertten, jako pozwany, wygrał wniosek anty-SLAPP po tym, jak został pozwany o zniesławienie przez Dole Fruit Company. Sprawa dotyczyła filmu dokumentalnego Gerttena o pracownikach rolnych. Długotrwały proces został udokumentowany w filmie Gerttena Big Boys Gone Bananas!*.
• Starając się uniemożliwić czterem kobietom składanie jakichkolwiek wniosków o dostęp do informacji publicznej bez uprzedniej zgody sędziego lub składanie przyszłych pozwów, Okręgowa Szkoła Podstawowa Congress złożyła pozew Congress Elementary School District v. Warren, et. al. 28 stycznia 2010 roku. The Goldwater Institute, think tank z siedzibą w Phoenix, Arizona, reprezentował czterech pozwanych. Okręg szkolny oświadczył, że był tak często nękany przez Warren, że nie był w stanie skutecznie kształcić swoich uczniów. Toni Wayas, superintendent okręgu szkolnego, twierdziła, że „wielokrotnie stosował się do wniosków”. Goldwater Institute argumentował, że okręg szkolny w przeszłości naruszał przepisy stanowe nakazujące przejrzystość rządu. Dochodzenia w 2002 i 2007 roku przeprowadzone przez stanowego ombudsmana i prokuratora generalnego ujawniły naruszenia stanowej ustawy o otwartych posiedzeniach przez Biuro Prokuratora Generalnego. Zdaniem Carrie Ann Sitren z Goldwater Institute, była to „oczywista próba uciszenia osób w społeczności, które krytykowały działania zarządu i podejmowały działania w dobrej wierze, aby zapewnić, że okręg mądrze wydaje pieniądze podatników”. Żadne z żądanych dokumentów nie było prywatne ani poufne, a zatem powinno być łatwo dostępne do udostępnienia opinii publicznej, według asystenta stanowego ombudsmana.
• W grudniu 2010 roku prominentny prawnik zajmujący się obroną przed przejęciem nieruchomości, Matthew Weidner, został pozwany przez Nationwide Title, firmę zajmującą się przetwarzaniem przejęć.
• W styczniu 2011 roku Sony Computer Entertainment America pozwała George Hotz i inne osoby za jailbreaking PlayStation 3 i publikację kluczy szyfrowania i podpisywania dla różnych warstw architektury systemu. Pozwani i Electronic Frontier Foundation uważają tę sprawę za rażące nadużycie Digital Millennium Copyright Act. Hotz zawarł ugodę z Sony przed procesem.
• „Scientology a Internet” odnosi się do szeregu sporów związanych z wysiłkami Kościoła Scjentologii, aby stłumić materiały krytyczne wobec scjentologii w Internecie poprzez wykorzystanie pozwów i gróźb prawnych.
• Saltsman v. Goddard (sprawa gwałtu w szkole średniej w Steubenville): Starając się powstrzymać stronę internetową blogerki Alexandria Goddard od publikowania rzekomo oszczerczych postów na temat swojego syna, dwoje rodziców nastoletniego chłopca ze Steubenville, Ohio pozwało Goddard i kilkunastu anonimowych internautów w październiku 2012 roku. W pozwie zażądano nakazu sądowego wobec blogera, publicznych przeprosin, potwierdzenia, że nie był on zamieszany w gwałt, oraz odszkodowania w wysokości 25 000 dolarów.
• 27 sierpnia 2012 roku Robert E. Murray(inne języki) i Murray Energy złożyli pozew przeciwko reporterowi zajmującemu się ochroną środowiska, Kenowi Wardowi Jr. i Charleston Gazette-Mail(inne języki) z Charleston w Wirginii Zachodniej. W pozwie zarzucono, że Ken Ward Jr. zamieścił na swoim blogu oszczercze wypowiedzi. Murray twierdzi, że wpis na blogu zatytułowany „Mitt Romney, Murray Energy and Coal Criminals” zaszkodził jego firmie, reputacji i zagroził stanowiskom pracy, które Murray Energy zapewnia w Belmont County w Ohio. W czerwcu 2017 roku Murray Energy wydał pismo nakazujące zaprzestanie działań serialowi telewizyjnemu HBO Last Week Tonight with John Oliver po tym, jak serial próbował uzyskać komentarz na temat przemysłu węglowego. Serial kontynuował odcinek (18 czerwca), w którym gospodarz John Oliver omówił zawalenie się kopalnia Crandall Canyon w Utah w 2007 roku i wyraził opinię, że Murray nie zrobił wystarczająco dużo, aby chronić bezpieczeństwo swoich górników. Trzy dni później Murray i jego firmy pozwały Olivera, scenarzystów programu, HBO i Time Warner. W pozwie zarzucono, że w programie Last Week Tonight Oliver „podburzył widzów do wyrządzenia krzywdy panu Murrayowi i jego firmom”. ACLU złożył w sprawie wniosek przyjaciela sądu popierający HBO; wniosek ten został opisany jako „zabawny” i „najbardziej złośliwy w historii dokument prawny”. W dokumencie znalazło się również porównanie Murraya do fikcyjnej postaci Dr. Evil, która została użyta w programie Olivera, z wyjaśnieniem, że „należy pamiętać, że prawda jest absolutną obroną przed roszczeniem o zniesławienie”. 11 sierpnia 2017 roku federalny sędzia sądu okręgowego orzekł, że pozwy Murray Energy przeciwko The New York Times i HBO mogą toczyć się w niższym sądzie stanowym. Pozew przeciwko HBO został oddalony z uprzedzeniem 21 lutego 2018 roku. W listopadzie 2019 roku John Oliver omówił implikacje pozwu (i pozwów SLAPP w ogóle) w swoim programie po tym, jak Murray wycofał pozew.
• W sierpniu 2015 roku Targi Stanowe w Teksasie zostały obciążone sankcją w wysokości ponad 75 000 dolarów za złożenie pozwu SLAPP przeciwko prawnikowi, który zażądał dokumentów finansowych od Targów Stanowych.
• W grudniu 2015 roku James McGibney został zobowiązany do zapłacenia 1 miliona dolarów kary sądowej anty-SLAPP i 300 000 dolarów tytułem honorarium adwokackiego Nealowi Rauhauserowi za złożenie serii bezpodstawnych pozwów przeciwko. Sędzia orzekł, że McGibney złożył pozwy, aby umyślnie i złośliwie skrzywdzić Rauhausera i zniechęcić go do korzystania z jego konstytucyjnego prawa do krytykowania McGibneya.
• W marcu 2019 roku republikański przedstawiciel Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z Kalifornii, Devin Nunes, złożył pozew o zniesławienie przeciwko Twitterowi, Elizabeth „Liz” Mair(inne języki), Mair Strategies LLC i osobom stojącym za parodystycznymi kontami na Twitterze „Devin Nunes' Cow” (@DevinCow) i „Devin Nunes' Mom” (@DevinNunesMom), żądając odszkodowania w wysokości 250 milionów dolarów. Pozew został opisany przez ekspertów prawnych jako pozew SLAPP. Pozew został złożony w Wirginii, stanie znanym z tego, że ma słabe przepisy anty-SLAPP, a nie w Kalifornii, gdzie mieszka Nunes i gdzie znajduje się siedziba Twittera, która ma silne przepisy anty-SLAPP. W kwietniu 2019 roku Nunes ponownie złożył w Wirginii pozew o zniesławienie przeciwko The Fresno Bee(inne języki), gazecie z jego rodzinnego miasta, i jej właścicielowi, McClatchy, po tym, jak opublikowała historię o inwestorach jego winnicy bawiących się na jachcie z kokainą i prostytutkami. Od tego czasu Nunes złożył pozwy o zniesławienie przeciwko CNN, Ryan Lizza(inne języki), Hearst Magazines, Campaign for Accountability(inne języki), Fusion GPS(inne języki) i innym. W lutym 2020 roku (po wyborach w 2019 roku, w których Demokraci po raz pierwszy od 1994 roku przejęli kontrolę nad obiema izbami), Zgromadzenie Ogólne Wirginii uchwaliło ustawy mające na celu zniechęcenie do przyszłych pozwów SLAPP w stanie poprzez wzmocnienie ochrony pozwanych.
• W listopadzie 2020 roku BYD Company złożyła pozew o zniesławienie przeciwko Vice Media i organizacji non-profit Alliance for American Manufacturing (AAM) oraz niektórym jej pracownikom. Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych oddalił pozew BYD w sierpniu 2022 roku.