SM Tb 100M

SM Tb 100M
Ilustracja
Tb 100 M w sierpniu 1916 r.
Klasa

torpedowiec

Typ

Tb 98M

Historia
Stocznia

Cantiere Navale Triestino(inne języki), Monfalcone Austro-Węgry

Położenie stępki

28 marca 1914

Wodowanie

15 stycznia 1915

 K.u.K. Kriegsmarine
Nazwa

SM Tb 100M

Wejście do służby

15 marca 1916

Wycofanie ze służby

1918

 Wasilikon Naftikon
Nazwa

Kydoniai

Wejście do służby

1920

Wycofanie ze służby

1941

Zatopiony

26 kwietnia 1941

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

projektowa 250 t
pełna: 265 t
(pełna: 320 t)

Długość

60,4 m

Szerokość

5,6 m

Zanurzenie

1,5 m

Napęd
2 kotły parowe Yarrow
2 turbiny parowe Melms-Pfenniger
5000 KM, 2 śruby
Prędkość

29,5 węzła

Zasięg

1200 Mm przy 16 w.

Uzbrojenie
2 działa 66 mm L/30 (2 x I)
1 km 8 mm
4 wyrzutnie torped 450 mm (2 x II) (stan początkowy)
Załoga

41

SM Tb 100M – austro-węgierski torpedowiec z okresu I wojny światowej typu Tb 98M. Od 1920 roku służył w Grecji jako Kydoniai. Zatopiony przez niemieckie lotnictwo 26 kwietnia 1941 roku.

Historia służby

Stępkę pod budowę okrętu położono 28 marca 1914 roku, a wodowano go 15 stycznia 1915 roku w stoczni Cantiere Navale Triestino(inne języki) w Monfalcone, należącym wówczas do Austro-Węgier. SM Tb (Torpedowiec Jego Cesarskiej Mości) 100M wszedł do służby w c.k. marynarce Austro-Węgier 15 marca 1916 roku, jako trzeci i ostatni okręt typu Tb 98M. 21 maja 1917 roku nazwę skrócono do SM Tb 100. Służył bojowo podczas I wojny światowej.

Tb 100 przetrwał wojnę, po czym w 1920 roku został przekazany Grecji po podziale marynarki Austro-Węgier (wraz z bliźniaczymi Tb 98M i 99M oraz Tb 92F, 94F i 95F zbliżonego typu). Po wcieleniu do marynarki greckiej otrzymał nazwę: „Kydoniai”.

Po ataku Niemiec na Grecję, „Kydoniai” został zatopiony przez niemieckie lotnictwo 26 kwietnia 1941 roku koło Peloponezu.

Opis

 Osobny artykuł: Torpedowce typu Tb 98M.

Tb 100 M wyposażony był w dwa kotły parowe typu Yarrow. Współpracowały one z dwoma turbinami parowymi Melms-Pfenniger. Okręt uzbrojony był początkowo w dwie armaty kalibru 66 mm L/30, pojedynczy karabin maszynowy Schwarzlose oraz dwie podwójne wyrzutnie torped kalibru 450 mm. Od 1917 roku rufową armatę 66 mm mocowano na okrętach tego typu na podstawie umożliwiającej prowadzenie ognia do celów powietrznych.

Na okrętach w greckiej służbie zamieniono uzbrojenie na jedną armatę 66 mm, jedno działko przeciwlotnicze 37 mm na rufie oraz dwie pojedyncze wyrzutnie torped 533 mm.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Patianin i Barabanow 2007 ↓, s. 12-13
  2. ↑ Patianin i Barabanow 2007 ↓, s. 13, 47.
  3. 1 2 S.A. Bałakin: WMS Italii i Awstro-Wiengrii 1914-1918 gg., Morskaja Kollekcyja nr 4/1997.
  4. ↑ S. Patjanin, M. Barabanow: Korabli... s. 13 oraz Roger Chesneau (red.): Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922-1946, Londyn 1992, ISBN 0-85177-146-7, s. 405.

Bibliografia