| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki | |
| Wodowanie | |
| Nazwa |
SM Tb 99 M |
| Wejście do służby | |
| Wycofanie ze służby |
1918 |
| Nazwa |
Kios |
| Wejście do służby |
1920 |
| Wycofanie ze służby |
1941 |
| Zatopiony | |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
projektowa 250 t |
| Długość |
60,4 m |
| Szerokość |
5,6 m |
| Zanurzenie |
1,5 m |
| Napęd | |
| 2 kotły parowe Yarrow 2 turbiny parowe Melms-Pfenniger 5000 KM, 2 śruby | |
| Prędkość |
29,5 węzła |
| Zasięg |
1200 Mm przy 16 w. |
| Uzbrojenie | |
| 2 działa 66 mm L/30 (2 x I) 1 km 8 mm 4 wyrzutnie torped 450 mm (2 x II) (stan początkowy) | |
| Załoga |
41 |
SM Tb 99M – austro-węgierski torpedowiec z okresu I wojny światowej typu Tb 98M. Od 1920 roku służył w składzie marynarki greckiej jako Kios. Zatopiony 23 kwietnia 1941 roku.
Stępkę pod budowę okrętu położono 22 marca 1914 roku, a wodowano go 17 grudnia 1914 roku w stoczni Cantiere Navale Triestino w Monfalcone, należącym wówczas do Austro-Węgier. SM Tb (Torpedowiec Jego Cesarskiej Mości) 99M wszedł do służby w c.k. marynarce Austro-Węgier 29 października 1915 roku, jako drugi okręt typu Tb 98M. 21 maja 1917 roku nazwę skrócono do SM Tb 99. Służył bojowo podczas I wojny światowej.
Tb 99 przetrwał wojnę, po czym w 1920 roku został przekazany Grecji po podziale marynarki Austro-Węgier (wraz z bliźniaczymi Tb 98M i 100M oraz Tb 92F, 94F i 95F zbliżonego typu). Po wcieleniu do marynarki greckiej otrzymał nazwę „Kios”.
Po ataku Niemiec na Grecję „Kios” został zatopiony przez niemieckie lotnictwo 23 kwietnia 1941 roku w Zatoce Ateńskiej (według innych źródeł uszkodzony, po czym samozatopiony lub zatopiony 22 kwietnia.
Tb 99 M wyposażony był w dwa kotły parowe typu Yarrow. Współpracowały one z dwoma turbinami parowymi Melms-Pfenniger. Okręt uzbrojony był początkowo w dwie armaty kalibru 66 mm L/30, pojedynczy karabin maszynowy Schwarzlose oraz dwie podwójne wyrzutnie torped kalibru 450 mm. Od 1917 roku rufową armatę 66 mm mocowano na okrętach tego typu na podstawie umożliwiającej prowadzenie ognia do celów powietrznych.
Na okrętach w greckiej służbie zamieniono uzbrojenie na jedną armatę 66 mm, jedno działko przeciwlotnicze 37 mm na rufie oraz dwie pojedyncze wyrzutnie torped 533 mm.