SM UB-39

SM UB-39
Ilustracja
Bliźniaczy SM UB-45 z załogą na Morzu Czarnym w 1916 roku
Typ

UB II

Projekt

Werk 263

Historia
Stocznia

Blohm & Voss, Hamburg

Początek budowy

22 lipca 1915

Wodowanie

29 grudnia 1915

 Kaiserliche Marine
Wejście do służby

18 kwietnia 1916

Wycofanie ze służby

7 maja 1917

Los okrętu

zatopiony na minie

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu


279 ton
303 ton

Długość

36,9 metra

Szerokość

4,37 metra

Zanurzenie

3,7 metry

Zanurzenie testowe

50 metra

Rodzaj kadłuba

jednokadłubowy

Napęd
2 x silnik Diesla (270 KM), 2 x silnik elektryczny (280 KM)
2 wały napędowy, 2 śruby
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu


9,06 węzłów
5,71 węzła

Zasięg

7030 Mm @ 5 węzłów (pow.)
45 Mm @ 4 węzły (zan.)

Uzbrojenie
4 (później 6) torped, armata 88 mm
Wyrzutnie torpedowe

2 x 500 mm (dziób)

Załoga

23 osób

SM UB-39 – niemiecki jednokadłubowy okręt podwodny typu UB II w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu w latach 1915-1916. Zwodowany 29 grudnia 1915 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 28 kwietnia 1916 roku. W czasie swojej służby, SM UB-39 odbył 14 patroli, podczas których zatopił 93 jednostki nieprzyjaciela.

Budowa

SM UB-39 należał do typu UBII, który był następcą typu UB I. Był średnim jednokadłubowym okrętem przeznaczonymi do działań przybrzeżnych, o prostej konstrukcji, długości 36,90 metrów, wyporności w zanurzeniu 274 BRT, zasięgu 7030 Mm przy prędkości 5 węzłów na powierzchni oraz 45 Mm przy prędkości 4 węzły w zanurzeniu. W typie UBII poprawiono i zmodernizowano wiele rozwiązań, uważanych za wadliwe w typie UBI. Zwiększono moc silników, zaś pojedynczy wał napędowy zastąpiono dwoma. Okręty serii od UB-30 do UB-41, budowane w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, miały zwiększoną szerokość i długość, ich wyporność w zanurzeniu wzrosła do 303 BRT.

Służba

Pierwszym dowódcą okrętu został 29 kwietnia 1916 roku mianowany Kapitänleutnant Werner Fürbringer(inne języki).

Werner Fürbringer dowodził okrętem do 7 listopada 1916 roku. 29 kwietnia jednostka został przydzielona do Flotylli Flandria, operował na obszarze wschodnich wybrzeży Wielkiej Brytanii oraz kanału La Manche. W czasie dowodzenia przez Fürbringera UB-39 zatopił 43 statki oraz jeden uszkodził. Największymi z nich były brytyjski parowce: 6 września „Strathtay” o pojemności 4428 BRT, a 20 października „Midland” o pojemności 4247 BRT.

8 listopada 1916 roku dowództwo nad okrętem objął Oberleutnant zur See Heinrich Küstner. Największym zatopionym pod dowództwem Heinricha Küstnera statkiem był brytyjski parowiec „Clan Macmillan” o pojemności 4525 BRT. Statek został zatopiony 5 mil na południowy zachód od Newhaven. 17 maja 1917 roku w kanale La Manche UB-39 wszedł na minę i zatonął, cała załoga zginęła. W czasie swojej służby UB-39 odbył 14 patroli, zatopił 93 statki nieprzyjaciela o łącznej pojemności 89 998 BRT, uszkodził trzy (6047 BRT)). Symboliczny grób poległych znajduje się na cmentarzu wojennym w Heikendorf.

Uwagi

  1. ↑ SM - Seiner Majestät.

Przypisy

  1. 1 2 UB 39. [w:] WWI U-boats [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-29]. (ang.).
  2. 1 2 Moller i Brack 2004 ↓, s. 45.
  3. ↑ Werner Fürbringer. [w:] WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-29]. (ang.). (2 października 1888 - 8 lutego 1982), pierwszy dowódca SM UB-39, wcześniej dowodził SM UB-2, SM UB-17, a po zakończeniu służby na UB-39 dowodził SM UC-70, SM UC-17, SM UB-58 oraz SM UB-110. Pod jego dowództwem okręty te zatopiły 101 statków o łącznej wyporności 97 881 BRT, pięć uszkodziły (9033 BRT). W czasie II wojny światowej został awansowany na kontradmirała i przeszedł w stan spoczynku w 1943 roku.
  4. 1 2 Ships hit by UB 39. [w:] WWI U-boat Successes [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-29]. (ang.).
  5. ↑ Strathtay. [w:] Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-29]. (ang.).
  6. ↑ Midland. [w:] Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-29]. (ang.).
  7. ↑ Heinrich Küstner. [w:] WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-29]. (ang.). (9 września 1889 - 7 maja 1917), ostatni dowódca okrętu, wcześniej dowodził SM UC-1 na pokładzie którego zaginął. Pod jego dowództwem okręty te zatopiły 50 statków o łącznej wyporności 51 108 BRT, dwa uszkodziły (5188 BRT) oraz zatopiły jeden okręt HMS Zulu (1027 BRT).
  8. ↑ Clan Macmillan. [w:] Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2013-12-29]. (ang.).
  9. ↑ Heikendorf (Möltenort), Landkreis Plön, Schleswig-Holstein: U-Boot-Ehrenmal Möltenort UB-39, Typ UB-II, Küstentorpedo-Boot, Flandern-Flottille (Mittlere Einhüllenboote, Küstenverwendung, Minenleger). Onlineprojekt Gefallenendenkmäler. [dostęp 2017-04-06]. (niem.).

Bibliografia