| Dane misji | |
| Indeks COSPAR |
2002-010A |
|---|---|
| Zaangażowani | |
| Oznaczenie kodowe |
STS-109 |
| Pojazd | |
| Wahadłowiec | |
| Załoga | |
Od lewej: Michael J. Massimino, Richard M. Linnehan, Duane G. Carey, Scott D. Altman, Nancy J. Currie, John M. Grunsfeld i James H. Newman | |
| Dowódca | |
| Start | |
| Miejsce startu | |
| Początek misji |
1 marca 2002 |
| Orbita okołoziemska | |
| Apogeum |
578 km |
| Perygeum |
486 km |
| Okres orbitalny |
95,3 min |
| Inklinacja orbity |
28,5° |
| Lądowanie | |
| Miejsce lądowania |
KSC, pas startowy 33 |
| Lądowanie |
12 marca 2002 9:31:52 UTC |
| Czas trwania misji |
10 dni, 22 godziny, 9 minut i 50 sekund |
| Przebyta odległość |
6,3 mln km |
| Liczba okrążeń Ziemi |
165 |
| Program lotów wahadłowców | |
STS-109 – czwarta i przedostatnia naprawcza misja NASA do Kosmicznego Teleskopu Hubble’a (HST). Siedmiu astronautów z pokładu wahadłowca kosmicznego Columbia dokonało wymiany osprzętu HST (misja zakończyła się pełnym sukcesem). Była to historyczna misja, gdyż właśnie w niej ustanowiono rekord dla wyprawy wahadłowca w długości spacerów kosmicznych (EVA), które trwały razem 36 godzin. Była to dwudziesta siódma i ostatnia szczęśliwa misja wahadłowca Columbia przed jego katastrofą 1 lutego 2003 roku w misji STS-107. Lot ten był sto ósmym lotem programu lotów wahadłowców.
Czwarty lot serwisowy do Kosmicznego Teleskopu Hubble’a umieszczonego na orbicie w kwietniu 1990 roku (Discovery STS-31).
Podczas misji SM3B zainstalowano Zaawansowaną Kamerę Przeglądową (ACS), dokonano wymiany paneli słonecznych na nowocześniejsze – mniejsze o 45% i dostarczające 25% więcej energii. Wymieniono Jednostkę Kontroli Mocy (Power Control Unit, PCU) odpowiadającą za sterowanie systemem zasilania. Usunięto Kamery Obiektów Słabych (FOC). Astronauci zainstalowali System Chłodzenia NICMOS (NICMOS Cooling System, NCS) oraz włączyli Kamery Bliskiej Podczerwieni i Spektrometru Multiobiektowego (NICMOS).