| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Miejsce spoczynku | |
| Zawód, zajęcie |
prawnik |
| Miejsce zamieszkania |
Rymanów, Brzozów, Katowice |
| Tytuł naukowy | |
| Edukacja | |
| Alma Mater | |
| Rodzice | |
| Małżeństwo |
Franciszka z d. Schipper |
| Dzieci |
Leon, Henryka, Mosze, Geula |
| Krewni i powinowaci |
Ignacy Schiper (szwagier) |
Samuel Seelenfreund (ur. 31 grudnia 1882 w Rymanowie, zm. 3 grudnia 1961 w Katowicach) – prawnik, działacz społeczności żydowskiej.
Według tradycyjnego przekazu jego rodzina wywodziła się od hiszpańskich marranów, a jej przedstawiciele pierwotnie nosili nazwisko „Hilo”, zaś nazwisko Seelenfreund nadały im władze austriackie. Pochodził z zamożnej rodziny, jego dziadkowie uzyskiwali dochód z opłat pobieranych na rogatkach.
Samuel Seelenfreund urodził się 31 grudnia 1882 w Rymanowie. Był synem Salomona (tamtejszy kupiec i prezes zarządu gminy żydowskiej, zm. 1931. Miał brata Lazara. W kręgu rodziny był określany „Szmuel”.
Uczył się w chederze do 15 roku życia. Następnie w charakterze prywatysty kształcił się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie w 1901 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości (w jego klasie byli m.in.: Marian Dienstl-Dąbrowa, Franciszek Jun, Roman Saphier). Po maturze podjął studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, które po dwóch latach kontynuował na Uniwersytecie Wiedeńskim. Tam pozostawał pod wpływem ideologa syjonizmu i dziennikarza czasopisma „Neue Freie Presse”, Theodora Herzla. Studia prawnicze ukończył summa cum laude (z najwyższą pochwałą), uzyskując stopień doktora.
W 1910 poślubił pochodzącą z Tarnowa Franciszkę Shipper (ur. 1887, siostra Ignacego Schipera, absolwentka seminarium nauczycielskiego). Przed 1914 mieszkał nadał w Wiedniu, gdzie po wybuchu I wojny światowej jako kandydat adwokacki przebywał wraz z żoną i dwojgiem dzieci (synem i córką) pod adresem Laudongasse 69. Jesienią 1914 został zmobilizowany do służby w C. K. Armii z grona przedstawicieli wolnych zawodów. W trakcie wojny wyjechał z rodziną do Przemyśla. Służył w korpusie audytorów i w ramach służby został przeniesiony do Brzozowa w okolicy rodzinnego Rymanowa. Mając tam swoją siedzibę w 1916 został wpisany na listę c. k. adwokatów.
Po nastaniu II Rzeczypospolitej zarejestrował się w 1919 w Biurze Palestyńskim dla Galicji i Śląska jako osoba zamierzająca przesiedlić się do Palestyny. Pozostał w Brzozowie i pracował jako adwokat do 1939. Pozostawał w okręgu Izby Adwokackiej we Lwowie. Zajmował się głównie sprawami z zakresu prawa cywilnego. Został czołowym ekspertem prawniczym w Polsce w zakresie kontraktów i koncesji na poszukiwanie ropy naftowej, występując przed sądami w Sanoku i w Warszawie. Ponadto brał udział w działalności społeczności żydowskiej oraz w ruchu syjonistycznym. Był członkiem zarządu oraz przewodniczącym zarządu gminy żydowskiej (kahał) w Brzozowie do września 1939. Politycznie przynależał do ortodoksów. W połowie listopada 1926 zasiadł w reaktywowanym komitecie lokalnym organizacji syjonistycznej w Brzozowie. Działał też w administracji miasta i na rzecz jego rozwoju. Sprawował stanowisko zastępcy burmistrza Brzozowa. Był inicjatorem zawarcia umowy z firmą Siemens na dostawę prądu (do 1929 nie było w Brzozowie sieci elektrycznej), stworzenia kursów autobusowych do najbliższych stacji kolejowych (Rymanów i Sanok), budowy nowego gmachu Państwowego Gimnazjum w Brzozowie. Zasiadał w różnego rodzaju komitetach i instytucjach.
Po wybuchu II wojny światowej wyjechał z rodziną do Stryja. Wraz z żoną, młodszą córką i krewnym przebywali na Syberii. Po wojnie osiadł w Katowicach. W 1946 został radcą prawnym w Ministerstwie Przemysłu Polski Ludowej. Publikował w branżowym czasopiśmie „Węgiel”. Po przejściu na emeryturę był radcą prawnym w Katowicach. Zamieszkiwał przy ulicy Jana Kilińskiego 16/3. Samuel Seelenfreund zmarł 3 grudnia 1961 w Katowicach. Został pochowany na tamtejszym cmentarzu żydowskim przy ul. Kozielskiej. Jego żona zmarła 18 czerwca 1960. Ich dziećmi byli:
