Sandy MacIver podczas rozgrzewki w barwach Szkocji, 2025 rok | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Alexandra Elena MacIver | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Obywatelstwo |
Anglia | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
1,75 m | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer w klubie |
18 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Alexandra Elena MacIver (ur. 18 czerwca 1998 w Winsford) – angielska i szkocka piłkarka występująca na pozycji bramkarki w amerykańskim klubie Washington Spirit oraz w reprezentacji Szkocji. Wcześniej reprezentowała również seniorską kadrę Anglii, zanim w 2023 roku zmieniła przynależność reprezentacyjną.
MacIver rozpoczęła karierę juniorską w klubie Everton. 1 czerwca 2014 roku zagrała w finale FA Girls' Youth Cup przeciwko Liverpoolowi, w którym Everton przegrał 1–0. W 2015 roku przeniosła się do akademii Manchester City.
W 2016 roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie na stypendium sportowym reprezentowała drużyny uniwersyteckie Clemson Tigers w ramach konferencji ACC. Po ukończeniu studiów, 2 stycznia 2020 roku powróciła do Evertonu. W pierwszym zespole Evertonu zadebiutowała 19 stycznia 2020 roku w wygranym 3–1 meczu przeciwko Reading. 1 listopada 2020 roku została wybrana zawodniczką meczu w finale Pucharu Anglii (Women's FA Cup Final), pomimo porażki Evertonu 3–1 po dogrywce z jej byłym klubem – Manchesterem City.
2 lipca 2022 roku Manchester City ogłosił pozyskanie MacIver na zasadzie transferu definitywnego z Evertonu na mocy trzyletniego kontraktu. Przez pierwsze dwa sezony pełniła głównie funkcję rezerwowej bramkarki za Ellie Roebuck i Khiara Keating, a w kwietniu 2024 roku doznała poważnej kontuzji kolana podczas zgrupowania reprezentacyjnego.
20 stycznia 2025 roku podpisała trzyletni kontrakt z amerykańskim klubem Washington Spirit występującym w lidze NWSL. W sezonie 2026, pod nieobecność Aubrey Kingsbury, stała się podstawową bramkarką drużyny i ustanowiła rekord klubu, zachowując cztery czyste konta z rzędu w sezonie zasadniczym i nie tracąc bramki przez 366 minut.
MacIver reprezentowała Anglię w kategoriach wiekowych U-17, U-19, U-20 oraz U-21. W 2018 roku zdobyła z reprezentacją Anglii do lat 20 brązowy medal na Mistrzostwach Świata U-20 we Francji, a także otrzymała nagrodę Złotej Rękawicy dla najlepszej bramkarki turnieju.
W seniorskiej reprezentacji Anglii zadebiutowała 23 lutego 2021 roku, wchodząc jako rezerwowa w wygranym 6–0 meczu towarzyskim przeciwko Irlandii Północnej. Została uwzględniona w planach federacji jako posiadaczka oficjalnego numeru legendarnego (Legacy Number 218). W maju 2023 roku ogłosiła, że tymczasowo rezygnuje z powołań do angielskiej kadry narodowej.
Dzięki pochodzeniu ojca, MacIver była uprawniona do reprezentowania Szkocji. W październiku 2023 roku oficjalnie zmieniła barwy narodowe na szkockie, a w kadrze Szkocji zadebiutowała 31 października 2023 roku w meczu Ligi Narodów przeciwko Holandii.
Washington Spirit
Anglia U-20
Anglia
Indywidualne