Scania OmniLine

Scania OmniLine
Ilustracja
Scania OmniLine w Odense
Dane ogólne
Inne nazwy

Scania IL94 IB
Scania K IB

Producent

Scania
Scania Bussar Silkeborg (później Vest Busscar Silkeborg)
BaltCoach
Scania Production Słupsk
Scania Petersburg

Premiera

wrzesień 2000 (IAA Frankfurt)

Lata produkcji

2000 - grudzień 2002 (Dania)
2002 - 2007 (Estonia)
2007 - 2008 (Polska)
2004 (2008) - 2009 (Rosja)

Miejsce produkcji

Dania Silkeborg
Estonia Tartu
Polska Słupsk
Rosja Sankt Petersburg

Dane techniczne
Typy nadwozia

Autobus międzymiastowy

Układ drzwi

OmniLine (2000):
1-1-0 (12 m)
1-1-0 (13,5 m)
OmniLine (2005):
1-1-0 (10,8 m)
1-1-0
1-2-0 (12 m)
1-2-0 (12,7 m)

Liczba drzwi

2

Wysokość podłogi

Scania OmniLine (2000):
860 mm
Scania OmniLine (2005):
860 mm
970 mm

Silniki

DC 901/04 (230 KM)
DC 902/05 (260 KM)
DC 9-03/06 (300 KM) (Euro 3)

Moc silników

230, 260 i 300 KM

Skrzynia biegów

Scania GR801
ZF Ecomat 4HP 502C
ZF Ecomat 5HP 502 C
ZF Ecomat 4HP 592C
ZF Ecomat 5HP 592C
ZF Ecomat 5HP 602C

Długość

OmniLine (2000):
12 000 mm
13 500 mm
OmnilLine (2005):
10 800 mm
12 000 mm
12 700 mm

Szerokość

2 550 mm

Wysokość

max. 3 300 mm

Masa całkowita

19 500 kg

Rozstaw osi

OmniLine (2000):
5 900 mm
7 400 mm
OmniLine (2005):

Wnętrze
Liczba miejsc siedzących

OmniLine (2000):
55 +1
47+1
OmniLine (2005): 57

Informacje dodatkowe
ABS

tak

Klimatyzacja

opcja

Scania OmniLine – autobus międzymiastowy produkowany przez koncern Scania w latach 2000 - 2009 r.

Historia

Konstrukcja została opracowana przez duńskie Scania Bussar Silkeborg (dawnej DAB Silkeborg) pod koniec 1999 r jako najmłodszy członek rodziny Omni (obok miejskiego OmniCity, podmiejskiego OmniLink). Rok później, doczekała się premiery podczas wrześniowych targów IAA we Frankfurcie i wdrożenia do produkcji seryjnej. Z uwagi na zastosowane podwozie i przeszłość zakładów, nieformalnie jest uznawany za modernizację DAB Facelift - modelu stanowiącego zabudowę zmodernizowanej karoserii duńskiego producenta na podwoziu Scanii. Był dostępny w dwóch wariantach długości (12 m i 13,5 m, za niewielką dopłatą), dwóch wysokościach podłogi (860 mm i 960 mm) na międzymiastowym wariancie podwozia Scania L94 IB. Wzorem pozostałych modeli z rodziny Omni, cechował się montowaną wzdłużnie, pochyloną o 60 stopni jednostką napędową, co umożliwiło zastosowanie niskiej podłogi z tyłu pojazdu, zwiększając przestrzeń nad głową pasażerów i utrzymując całkowitą wysokość autobusu na niskim poziomie. Masa własna pojazdu ulegała redukcji. Duński Combus zakupił w latach 2000-2002 29 pojazdów, następnie kolejne 58. Był wystawiany m.in. na targach IAA 2002 w Hanowerze i na targach Busworld 2003.

Sprzedaż duńskich zakładów norwesko-brazylijskiej Vest Busscar nie wpłynęła na dalszą produkcję modelu. Ta trwała do grudnia 2002 r. Decyzją koncernu Scania, linie produkcyjne OmniLine trafiły do estońskiego BaltCoach. Lokalny montaż modelu odbywał się również w Petersburgu, gdzie w 2005 r został wprowadzony do oferty w Rosji, również w wersji z 310-konnym silnikiem, z możliwością połączenia ze skrzynią manualną lub automatyczną. OmniLine doczekało się kilku modernizacji, w tym zmiany podwozia na serię K. Zmiana platformy wpłynęła na gamę pojazdu, odtąd OmniLine był dostępny w trzech wersjach długościowych: 10,8, 12 i 12,7 m, i wysokościach podłogi - 860 i 970 mm. Modernizacja przeprowadzona w 2005 r objęła stylistykę pojazdu, która wedle słów dyrektora rozwoju rodziny Omni Larsa Junga, "przybrała bardziej autokarowego kształtu (z uwagi na stosowanie w ruchu czarterowym)". Nowy 9-litrowy silnik spełniający normę Euro 4 został umiejscowiony pionowo. Zainstalowano nowy, ulepszony system gaśniczy i zaoferowano klientom możliwość montażu tzw. "czarnej skrzynki" spełniającej podobne zadania, co odpowiedniki stosowane w samolotach - rejestrowało wszelkie zdarzenia dziejące się w pojeździe w przeciągu ostatnich 30 minut. W 2006 r zbudowano 64 pojazdy. Model zyskał popularność w Danii, Włoszech, Francji, Niemczech, Polsce i Norwegii. Spadek zamówień dla koncernu Scania poprzedzający wygaszenie działalności BaltCoach, przyczynił się do uruchomienia produkcji w Słupsku Ostatecznie, ulokowano produkcję w rosyjskim Scania Petersburg. Produkcja w Rosji wyniosła w 2007 r 8 pojazdów. Ostatnia modernizacja miała miejsce na przełomie 2007/2008 r, gdzie ujednolicono stylistykę z modelami OmniCity (tablica rejestracyjna została przeniesiona ze zderzaka na ścianę tylną).

Finalnie, brak zainteresowania modelem zadecydował o zakończeniu produkcji w 2009 r. Po dwóch latach, szwedzki przewoźnik Keolis Sverige zamówił 35 pojazdów OmniLine w lutym 2011 r, lecz prawdopodobnie do realizacji nie doszło. Następcą w segmencie autobusów międzymiastowych został model OmniExpress, a właściwy bezpośredni następca został zaprezentowany w 2010 r OmniExpress 3.20. W samej Danii, eksploatowano (na rok 2010) ponad 300 egzemplarzy OmniLine, głownie przez Arriva, Storstrøms Trafikselskab (STS).

Używane egzemplarze w Polsce są użytkowane przez m.in. PKS w Pile.

Dane techniczne

Nazwa Scania OmniLine
Podwozie Scania IL94 IB Scania IK xxx IB
Nadwozie Konstrukcja została wykonana z aluminium, natomiast przednia i tylna część nadwozia ze tworzywa sztucznego wzmacnianego włóknem szklanym
Drzwi Opcja: wewnętrzne/zewnętrzne wahadłowo-przesuwne
Klimatyzacja Izolacja z wełny mineralnej w całym autobusie; Wentylacja strumieniowa, z ogrzewaniem sufitowym i podgrzewaczami wody sterowanymi termostatem; Klimatyzacja (dwie sprężarki) (opcja); Ogrzewanie postojowe Webasto/Stroco
Stanowisko kierowcy Duża przeszklona kabina kierowcy; Regulacja kierownicy; Ogrzewanie kierowcy, Odmrażacz kierował strumień powietrza w dół, nie w twarz kierowcy
Przestrzeń pasażerska Wertykalne konwektory grzewcze; Indywidualne nawiewy, Lampki do czytania, Klimatyzacja (opcja); Przyciemniane, klejone szyby boczne. Kilka opcji foteli, z szerokim wyborem tkanin; Regulowane oparcia i podłokietniki (opcja); Dwa lub trzy okna dachowe (sterowanie za pomocą pilota jako opcja); Dwa rodzaje szyby przedniej - niższa lub wyższa;
Silnik Silnik 9-litrowy o mocy 230, 260 i 300 KM z możliwością sprzężenia z automatyczną skrzynią ZF lub manualną skrzynią Scanii z funkcją Comfort Shift - obie opcjonalnie zintegrowane ze Scania Retarder. Konstrukcja oddzielnych głowic cylindrów miała zapewnić obniżenie kosztów przeglądów i ewentualnych napraw.
Skrzynia biegów 7-biegowa manualna skrzynia biegów Scania GR801R z funkcją Comfort Shift (CS) i zintegrowanym retarderem hydraulicznym

4 lub 5-biegowa automatyczna skrzynia ZF Ecomat standardowo wyposażona w retarder. Comfort Shift umożliwia, dzięki zastosowaniu krótszej dźwigni biegów na elektropneumatyczną zmianę biegów, a kolejny bieg można wstępnie wybrać. Kierowca decyduje, kiedy ma nastąpić zmiana biegu, naciskając pedał sprzęgła

Skrzynie ZF Ecomat komunikowały się z elektronicznym układem wtrysku paliwa (EDC) silnika, co miało się przyczynić do wygodniejszej zmiany biegów, niższego zużycia paliwa i niższych kosztów eksploatacji

Zawieszenie System przyklęku
Hamulce Hamulce tarczowe na obu osiach; System ABS; System ochrony przed skutkami dachowania/zapobiegający dachowaniu.
Bagażnik 5,2 m³ (wersja 12-metrowa) lub 7,2 m³ (wersja 13,5-metrowa) do 7,2 m³ (wersja 12,7 m)
Zbiornik paliwa 310 l

465 l

(brak)
Dodatkowe informacje Instalacja filtra DPF w pojeździe (opcja); Centralny zamek klap bagażnika (opcja); Równoległoboczna pokrywa komory silnika; Akumulatory zamontowane są na obrotowej półce; Panel sterowania elektrycznego dostępny z przodu autobusu.