Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckich słów σκολιο (skolio – kręty, pokręcony) i πους (pous – stopa), odnosząc się do kształtu pędów podziemnych tych roślin.
Rośliny tworzą od 2 do 4 krótkoogonkowych lub niemal siedzących liści, tworzących u nasady pochwę liściową. Blaszki liściowe eliptyczne do podługowatych, tępe, dystalnie ciemnozielone, proksymalnie jaśniejsze, niekiedy z purpurowymi plamkami.
Efektowne, nieprzyjemnie pachnące kwiaty zebrane w baldach, z kilkoma wiązkami wydłużonych, skręconych szypułek. Okwiat pojedynczy. Listki okwiatu położone w dwóch okółkach różnej wielkości, zewnętrzne rozwarte lub odchylone, jajowate do lancetowatych z podługowatym gruczołem u nasady, wewnętrzne wzniesione, równowąskie, zbiegające nad słupek. Pręciki 3, położone naprzeciwlegle do listków zewnętrznego okółka okwiatu. Główki pręcików podługowate, dwukomorowe. Zalążnia górna, jednokomorowa, silnie trójkanciasta. Szyjka słupka wzniesiona, krótka, zwieńczona trzema równowąskimi, rozwartymi lub odchylonymi znamionami. Z parietalnie położonego łożyska powstaje w dwóch rzędach od 20 do 40 zalążków.
Rodzaj zaliczany do monotypowej rodziny Scoliopaceae w rzędzie liliowcówLiliales.
Przypisy
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).