Scott Glenn (2011) | |
| Imię i nazwisko |
Theodore Scott Glenn |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
26 stycznia 1939 |
| Zawód |
aktor, producent filmowy, kaskader |
| Współmałżonek |
Carol Schwartz (od 1968) |
| Lata aktywności |
od 1965 |
Scott Glenn, właśc. Theodore Scott Glenn (ur. 26 stycznia 1939 w Pittsburghu) – amerykański aktor, producent filmowy i kaskader.
W 2016 był nominowany do Nagrody Saturn dla najlepszego aktora gościnnego w serialu dramatycznym za rolę Sticka w serialu Daredevil (2015–2016). Za rolę Jima Hollingera w trzecim sezonie serialu Biały Lotos (2025) zdobył nominację do nagrody Emmy dla wybitnego aktora gościnnego w serialu dramatycznym.
Urodził się w Pittsburghu w stanie Pensylwania jako jedno z trojga dzieci Elizabeth i biznesmena Theodore’a Glenna. Jego rodzina miała korzenie irlandzkie, szkockie, angielskie, niemieckie, francuskie i rodowite amerykańskie. Był leworęczny. Dorastał wraz z bratem Terrym i siostrą Bonnie w Appalachia. W dzieciństwie często chorował i spędził rok w łóżku. W wieku dziewięciu lat przeszedł szkarlatynę. Po ukończeniu szkoły średniej w Pittsburghu, rozpoczął naukę w College of William & Mary w Williamsburg, gdzie studiował filologię angielską i ukończył studia w 1961. Przez trzy lata służył w United States Marine Corps, a następnie przez około siedem miesięcy w 1963 pracował jako reporter wiadomości i sportu dla „Kenosha News” w Kenosha w Wisconsin. Pisał do nowojorskich brukowców, zanim przebił się i awansował, został reporterem poczytnych czasopism. Próbował zostać pisarzem, ale odkrył, że nie potrafi pisać dialogów, które zadowoliłyby czytelników. Aby nauczyć się sztuki dialogu, zaczął uczęszczać na zajęcia aktorskie prowadzone przez Williama Hickeya.
Od 13 października 1965 do 27 maja 1967 występował na scenie Broadwayu w roli Andy’ego McClaine’a w komedii Niemożliwe lata (The Impossible Years). Grał także w produkcjach La MaMa Experimental Theatre Club. W 1966 w produkcji off-broadwayowskiej Zoo Story Edwarda Albee’ego. W 1968 studiował w nowojorskiej szkole aktorskiej Lee Strasberg Theatre and Film Institute. W 1968 w nowojorskim Actors Studio Theatr wystąpił w spektaklach: Alicja w Krainie Czarów Charlesa Lutwidge’a Dodgsona i Zmierzch długiego dnia Eugene’a O’Neilla jako Edmund.
Pracę w Hollywood rozpoczął od udziału w sitcomie Sidneya Sheldona Patty Duke zaprasza (The Patty Duke Show, 1965), emitowanym na kanale ABC. Wkrótce pojawił się w odcinku serialu kryminalnego Jastrząb (Hawk, 1966) – pt. „Ściana ciszy” („Wall of Silence”) z Burtem Reynoldsem, a także operze mydlanej CBS The Edge of Night] (1969) i serialu NBC Ironside (1971, 1973). Następnie zagrał w dwóch kinowych westernach – Gonitwa skarbu (Pursuit of Treasure, 1970) i dramacie Surogatka (The Baby Maker, 1970).
Regularnie pojawiał się na ekranie w rolach drugoplanowych, tworząc godne zapamiętania kreacje; porucznik Richard M. Colby w dramacie wojennym Francisa Forda Coppoli Czas apokalipsy (Apocalypse Now, 1979), Wes Hightower w dramacie Miejski kowboj (Urban Cowboy, 1980), astronauta Alan Shepard w adaptacji książki Toma Wolfe Pierwszy krok w kosmos (The Right Stuff, 1983, lakoniczny Emmett, jeden z czterech zagubionych kowbojów w westernie Silverado (1985), komandor porucznik Bart Mancuso w ekranizacji powieści Toma Clancy’ego Polowanie na Czerwony Październik (The Hunt for Red October, 1990) i policjant FBI w dreszczowcu Milczenie owiec (The Silence of the Lambs, 1991). Kandydował do roli adwokata Sama Bowdena w filmie Martina Scorsese Przylądek strachu (1991), którą ostatecznie zagrał Nick Nolte․ Szczególnie warte zapamiętania są także inne filmy z jego udziałem: Wyzwanie (The Challenge, 1982), Rzeka (The River, 1984), Sajgon (Off Limits, 1988), Szalona odwaga (Courage Under Fire, 1995) i Dzień próby (Training Day, 2001).
W 1988 powrócił na scenę broadwayowską i zastąpił Erica Robertsa w roli nadpobudliwego Pale’a, wciągającego kokainę, brata gejowskiego tancerza, który utonął w wypadku na łodzi ze swoim kochankiem, w sztuce Lanforda Wilsona Spal to. W 1999 zdobył nominację za rolę „Zabójczego Joe” Coopera w produkcji off-broadwayowskiej Zabójczy Joe Tracy’ego Lettsa. W sezonie 2004/2005 grał rolę Terry’ego Case’a w przedstawieniu Dokończenie obrazu Arthura Millera w Theater Goodman w Chicago.
W 1967 poznał artystkę ceramiki Carol Schwartz, z którą zawarł związek małżeński 10 września 1968, przyjął jej religię – judaizm, w 1970 przeprowadzili się do Nowego Jorku. Mają dwie córki – Dakotę (ur. 1970) i Rio (ur. 1974). W 1978 z rodziną przeniósł się do Ketchum, w stanie Idaho, gdzie przez dwa lata był barmanem, myśliwym, obieżyświatem górskim i okazjonalnie występował w przedstawieniach w Seattle.