Scott Weiland (2009) | |
| Imię i nazwisko |
Scott Richard Kline |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
27 października 1967 |
| Data i miejsce śmierci |
3 grudnia 2015 |
| Instrumenty |
gitara elektryczna, gitara basowa, instrumenty klawiszowe, perkusja |
| Typ głosu | |
| Gatunki |
rock alternatywny, pop alternatywny, indie rock, hard rock, post grunge, neo-psychodelia |
| Zawód | |
| Aktywność |
1985-2015 |
| Wydawnictwo |
Atlantic Records, Softdrive Records |
| Zespoły | |
| Velvet Revolver (2003-2008) Stone Temple Pilots (1986-2003, 2008-2013) Camp Freddy (2006-2008) Art of Anarchy (2012-2015) | |
| Strona internetowa | |
Scott Weiland, właśc. Scott Richard Kline (ur. 27 października 1967 w San Jose, zm. 3 grudnia 2015 w Bloomington) – amerykański muzyk rockowy, wokalista, autor tekstów piosenek. Był głównym wokalistą i autorem piosenek dla szeregu znanych zespołów rockowych, w szczególności supergrupy Velvet Revolver (2003-2008) i Stone Temple Pilots (1989-2002 i 2008-2013).
Urodził się w San Jose w Kalifornii jako syn Sharon S. (z domu Williams) Weiland i Kenta Richarda Kline’a. Jego rodzice rozwiedli się, gdy miał dwa lata, a trzy lata później Scott Weiland i jego młodszy brat Michael zostali adoptowani przez ojczyma, Johna Davida Weilanda. Wkrótce wraz z rodziną przeprowadził się do Bainbridge Township w Ohio, gdzie uczęszczał do Kenston High School. Naukę kontynuował w Edison High School w Huntington Beach i Orange Coast College. Pracował w gazecie prawniczej „Daily Journal Corporation”.
Pod koniec lat 70. był molestowany seksualnie przez starszego ucznia liceum. W wieku 12 lat Weiland został zgwałcony przez starszego mężczyznę, który zaprosił go do swojego domu. W swojej autobiografii Not Dead & Not For Sale napisał, że tłumił pamięć, dopóki nie wróciła do niego w terapii dziesiątki lat później.
Założył zespół Stone Temple Pilots z braćmi Robertem i Deanem DeLeo i odniósł ogromny sukces komercyjny w latach 90. W 1993 ich debiutancki album Core zadebiutował na 3. miejscu listy Billboard 200, a rok później nastąpił jeszcze większy sukces, kiedy wydali album Purple, który dotarł do pierwszego miejsca.
W połowie lat dziewięćdziesiątych uzależnił się od narkotyków i miał problemy z nałogiem.
Największy sukces odniósł będąc wokalistą zespołu Stone Temple Pilots, z którym wydał 6 albumów. Wydał trzy solowe albumy: 12 Bar Blues (1998), „Happy” in Galoshes (2008) i The Most Wonderful Time of the Year (2011). Brał udział w projektach The Magnificent Bastards i The Wondergirls.
W 2002 dołączył do byłych członków Guns N’ Roses, Slasha, Duffa McKagana, Dave’a Kushnera i Matta Soruma, w supergrupie o nazwie Velvet Revolver. Wydali album zatytułowany Contraband w czerwcu 2004 i kolejny w 2007 zatytułowany Libertad. Wydał kilka albumów solowych, w tym 12 Bar Blues (1998), The Most Wonderful Time of the Year (2011) i Blaster (2015). Weiland, który miał w przeszłości problemy z narkotykami, został znaleziony martwy przez swojego menedżera na pokładzie autobusu wycieczkowego, podczas trasy ze swoim najnowszym projektem Scott Weiland and the Wildabouts.
W 2006 piosenkarz został sklasyfikowany na 57. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader.
Był trzykrotnie żonaty. 17 września 1994 poślubił Janinę Castanedę, z którą w lutym 2000 się rozwiódł. 21 maja 2000 ożenił się z modelką Mary Forsberg, z którą miał syna Noaha Mercera (ur. 19 listopada 2000) i córkę Lucy Olivię (ur. 20 lipca 2002). W 2007 doszło do rozwodu. 22 czerwca 2013 poślubił fotografkę Jamie Wachtel.
Scott Weiland zmarł 3 grudnia 2015 w Bloomington w stanie Minnesota we śnie podczas przerwy w trasie ze swoim zespołem The Wildabouts w wyniku nagłego zatrzymania krążenia. Ciało muzyka znaleziono w busie, którym podróżowali muzycy. 3 grudnia grupa Scott Weiland & The Wildabouts miała zagrać w Medinie (Minnesota), ale ten występ został odwołany. Do końca miesiąca zaplanowano jeszcze kolejne 14 koncertów w USA. We wrześniu 2015 muzyk z tą formacją miał wystąpić w Warszawie na pierwszym koncercie w Polsce, jednak europejska część trasy została odwołana. Jego pogrzeb odbył się 10 grudnia 2015 na cmentarzu Hollywood Forever Cemetery. Sekcja zwłok wykazała, iż Weiland zmarł wskutek przedawkowania kokainy, etanolu i substancji psychoaktywnej 3,4-Metylenodioksyamfetaminy.
| Tytuł | Dane dot. albumu | Pozycja na liście | Sprzedaż | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| USA |
USA Ind. |
NZL | |||||||||||||||||
| 12 Bar Blues |
|
42 | — | 47 |
| ||||||||||||||
| „Happy” in Galoshes |
|
97 | 5 | — |
| ||||||||||||||
| Blaster (Scott Weiland & The Wildabouts) |
|
133 | 10 | — |
| ||||||||||||||
| "—" album nie był notowany. | |||||||||||||||||||
| Tytuł | Dane dot. albumu |
|---|---|
| Live in Los Angeles |
|
| Tytuł | Dane dot. albumu |
|---|---|
| A Compilation of Scott Weiland Cover Songs |
|
| The Most Wonderful Time of the Year |
|
| Tytuł | Rok | Pozycja na liście | Album | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| UK | |||||||||||||||||||
| „Barbarella” | 1998 | 194 | 12 Bar Blues | ||||||||||||||||
| „Missing Cleveland” | 2008 | — | „Happy” in Galoshes | ||||||||||||||||
| "—" singel nie był notowany. | |||||||||||||||||||
| Album | Rok | Uwagi | Źródło |
|---|---|---|---|
| Limp Bizkit – Significant Other | 1999 | gościnnie śpiew w utworze „Nobody Like You” | |
| Limp Bizkit – Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water | 2000 | koprodukcja | |
| The Crystal Method – Tweekend | 2001 | gościnnie śpiew w utworze „You Know It's Hard” | |
| Sheryl Crow – C'mon C'mon | 2002 | koprodukcja | |
| Carlos Santana – Guitar Heaven | 2010 | gościnnie śpiew w utworze „Can't You Hear Me Knocking” |
| Rok | Tytuł | Rola | Reżyser |
|---|---|---|---|
| 2006 | Fashion Rocks (film dokumentalny) | w roli samego siebie | Ron de Moraes |
| 2013 | Bob and the Monster (film dokumentalny) | Keirda Bahruth | |