| Scybalocanthon | |||
| Martínez, 1948 | |||
 Scybalocanthon korasakiae | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Scybalocanthon | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Canthon moniliatus Bates, 1887 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Scybalocanthon – rodzaj chrząszczy z rodziny poświętnikowatych i podrodziny Scarabaeinae. Obejmuje 26 opisanych gatunków. Zamieszkują Amerykę Południową i południową Amerykę Centralną.
_Figure_2.jpg)
Chrząszcze o ciele w zarysie owalnym z zaokrąglonym bokami, długości od 5,8 do 10,3 mm. Oskórek wierzchu ciała ma drobną, ziarenkowatą mikrorzeźbę.
Głowa ma przecinkowate w widoku grzbietowym oczy rozstawione na dwunastokrotność swojej szerokości oraz nadustek o równomiernie zakrzywionych krawędziach bocznych i zaopatrzonej w dwa małe, trójkątne, pośrodkowe ząbki krawędzi przedniej.
Dwukrotnie szersze niż dłuższe przedplecze ma skierowane ku przodowi i zaostrzone kąty przednie oraz zakrzywione dozewnętrznie, niekiedy z kątowym zagięciem krawędzie boczne. Przednia para odnóży ma golenie z trzema zębami bocznymi, w przypadku prawie wszystkich gatunków u samicy środkowy z nich jest tak samo odległy od obu pozostałych, u samca zaś bliższy wierzchołkowemu. Pozostałe pary odnóży mają uda o nieobrzeżonych krawędziach przedniej i tylnej oraz stopy o ukośnie na szczycie ściętym pierwszym członie krótkim, o połowę na zewnętrznej krawędzi krótszym niż następny. Odnóża pary środkowej mają golenie równomiernie łukowato odgięte ku ciału, zaś pary tylnej niemal proste. Pazurki wszystkich stóp pozbawione są ząbka u podstawy.
Odwłok ma zaokrąglone na szczycie pygidium co najwyżej niewyraźnym żeberkiem oddzielone od propygidium. Genitalia samca mają przynajmniej trochę niesymetryczne paramery. W endofallusie nieobecna jest lamella copulatrix, występuje natomiast okrągły z cienką granicą i rączkowatą wypustką skleryt peryferyjny prawy wyższy, różnorodnie ukształtowany skleryt peryferyjny frontolateralny, wydłużony i nieregularny w zarysie kompleks sklerytów osiowych i podosiowych, a czasem także krótki skleryt dodatkowy.
Owady te zasiedlają głównie lasy o różnym stopniu wilgotności.
Rodzaj neotropikalny, znany z Kostaryki, Nikaragui, Panamy, Kolumbii, Trynidadu i Tobago, Wenezueli, Surinamu, Gujany Francuskiej, Brazylii, Ekwadoru, Peru, Boliwii, Paragwaju i Argentyny. Zdecydowana większość gatunków występuje w regionach Amazonii, Mata Atlântica i Yungas. Tylko jeden gatunek wkracza do Ameryki Centralnej i tylko jeden znany jest z Paragwaju i Argentyny.
Takson ten wprowadzony został w 1948 roku przez Antonia Martíneza na łamach „Revista de la Sociedad Entomológica Argentina”. Na korzyść jego monofiletyzmu świadczą wyniki analizy filogenetycznej Claudii A. Mediny i innych z 2003 roku oraz cechy budowy genitaliów samców.
Do rodzaju tego zalicza się 26 opisanych gatunków:
