| Klasyfikacja naukowa |
321.321 |
|---|---|
| Klasyfikacja praktyczna | |
| Podobne instrumenty | |
Setar (pers. سهتار, przy czym seh znaczy „trzy” a tār „struna”) – tradycyjny perski instrument strunowy szarpany z pudłem rezonansowym, gryfem i 22–28 ruchomymi progami na podstrunnicy.
Pierwsze wzmianki o setarze pojawiały się w literaturze perskiej od ok. XII wieku. Pierwsze graficzne przedstawienia setaru pochodzą z XVI-wiecznych manuskryptów. Setar jest wersją dwustrunowego dotaru wywodzącego się z tanburu, do którego dodano trzecią strunę – stąd też nazwa instrumentu. Współczesny sitar ma cztery struny, a czwarta struna została dodana przez Mosztagha Alego Szaha na początku XIX wieku.
Setar jest jedynym tradycyjnym instrumentem perskim nie używanym w muzyce lekkiej i popularnej.
Pudło rezonansowe setaru zbudowane jest z drewna morwowego, do którego przymocowany jest długi, wąski gryf z 22–28 ruchomymi progami na podstrunnicy. Muzyk trąca struny palcem wskazującym.