| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Miejsce spoczynku | |
| Zawód, zajęcie | |
| Alma Mater | |
| Dzieci |
Seweryn Fabian Perkowski (ur. 20 stycznia 1845 w Warszawie, zm. 10 lutego 1907 tamże) – polski lekarz, chirurg, urolog i wenerolog.
Syn Piotra Jakuba Perkowskiego i Kornelii z domu Finc von Finckenstein. Ukończył gimnazjum realne w Warszawie, w 1862 rozpoczął studia lekarskie w Szkole Głównej. Był uczestnikiem powstania styczniowego. Po klęsce powstania udał się do Francji i na Sorbonie otrzymał tytuł doktora medycyny. Zasłużył się jako lekarz wojskowy podczas wojny francusko-pruskiej, w uznaniu tych zasług otrzymał obywatelstwo francuskie. Do Polski wrócił po ogłoszonej w 1874 amnestii, zamieszkał pod Warszawą. 7 marca 1878 na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim otrzymał dyplom lekarza. Podczas wojny rosyjsko-tureckiej lekarz nadetatowy w szpitalu wojskowym Czerwonego Krzyża, potem młodszy lekarz keksholmskiego pułku grenadierów. Od 1878 w Szpitalu Ujazdowskim.
Członek korespondent (od 1875) i członek czynny (od 1877) Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, współtwórca Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego.
Z małżeństwa zawartego w 1890 z Wandą Teresą Gorską (1864-1914) urodzili się Zygmunt, Jadwiga Elżbieta oraz bliźniacy Józef i Tadeusz.
Zmarł 10 lutego 1907 w Warszawie, został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.