Shibuya(jap.渋谷区Shibuya-ku) – jeden z 23 specjalnych okręgów (dzielnic) japońskiej stolicy, Tokio. W powszechnym znaczeniu nazwa Shibuya odnosi się do części handlowo-rozrywkowej wokół stacji Shibuya (Shibuya-eki), jednej z najbardziej ruchliwych i zatłoczonych.
Opis
Shibuya jest jedną z najbardziej kolorowych i popularnych dzielnic Tokio, pełną sklepów, domów towarowych (głównie korporacji Tokyu i Seibu), restauracji, klubów nocnych, a także hoteli miłości (rabu-hoteru). Jest też centrum mody, kultury młodzieżowej.
Dzielnica zajmuje powierzchnię 15,11 km². W 2020 r. mieszkało w niej 244 067 osób, w 149 012 gospodarstwach domowych (w 2010 r. 204 753 osoby, w 123 718 gospodarstwach domowych).
Jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc dzielnicy jest Shibuya Crossing – słynne, wielokierunkowe skrzyżowanie dla pieszych położone przed stacją Shibuya. Uznawane jest za jedno z najbardziej zatłoczonych na świecie: w godzinach szczytu jednocześnie przechodzi przez nie nawet kilka tysięcy osób. Otoczone jest przez duże ekrany LED, świetlne reklamy i budynki handlowe. Miejsce to stało się symbolem nowoczesnego Tokio i jest częstym motywem w filmach, reklamach oraz programach telewizyjnych.
Stacja Shibuya i przylegający do niej rejon przechodzą gruntowną przebudowę, która zajmie wiele lat. Powstało tu kilka nowych budynków, mieszczących biura, hotele, teatry, wystawy, sklepy, bary i restauracje. Są to: Shibuya Hikarie (oddany do użytku w 2012 r.), Shibuya Stream (2018), Shibuya Scramble Square (2019). Kolejne wieżowce będą budowane do czasu zakończenia wszystkich prac, to znaczy do około 2028 roku. Do generalnego remontu w 2023 roku przewidziane jest także dobrze znane, odgrywające od lat ważną rolę, centrum kultury o nazwie Bunkamura (dosł. „wioska kultury”). Składa się ono z sali koncertowej, teatru, dwóch kin, muzeum sztuki oraz kilku sklepów i restauracji. Ponadto, zostanie zmieniony i ulepszony układ ruchu pieszego tego otoczenia stacji.
Przed stacją Shibuya znajduje się pomnik psa rasy akita, który znany jest w Japonii jako chūken Hachikō czyli „wierny pies Hachikō”. Przez 10 lat, w latach 1925–1935, przychodził on każdego dnia i czekał przed stacją na swojego pana, który zmarł. Historia ta została ukazana m.in. w filmie pt. Mój przyjaciel Hachiko. Placyk wokół pomnika jest popularnym miejscem umówionych spotkań.
Galeria
Stacja Shibuya przed wojną
Stacja Shibuya (obecnie) i dom towarowy Tokyu
Shibuya Scramble Crossing (1952), w lewym, dolnym rogu pomnik Hachiko
↑Hotele miłości w tokijskich warunkach, gdzie dominują małe, ciasne, akustyczne domy stojące blisko siebie, zamieszkiwane często przez trzy pokolenia, stwarzają gościom (w tym parom małżeńskim) możliwość „ukrycia się” w sferze prywatności i intymności.
Hotele te nazywane są różnie m.in. butikowymi lub hotelami mody. Oferują pokoje na jedną do trzech godzin w ciągu dnia („odpoczynek”) lub na całą noc („pobyt”). Pokoje są wyposażone w duże, podwójne łóżka, telewizory z programami erotycznymi, ładne łazienki itp. Niektóre z nich mają charakter tematyczny, istnieją możliwości wypożyczenia stosownych kostiumów. Można je znaleźć w całej Japonii i zazwyczaj można je rozpoznać po ekstrawaganckim wyglądzie i szyldach z cenami. W dużych miastach istnieją dzielnice hoteli miłości, takie jak Love Hotel Hill w Shibuyi. W mniejszych miastach można je spotkać przy głównych drogach na obrzeżach miasta. Przyjęcie do hotelu jest anonimowe. Goście wybierają pokój w automacie, a płacą w okienku, gdzie nie widać recepcjonisty.
Statistics Bureau, Ministry of Internal Affairs and Communications:Preliminary Counts of the Population and Households.[w:] 2020 Population Census [on-line].e-stat.go.jp Portal Site of Official Statistics of Japan,2021.[dostęp 2021-10-20].(ang.).
.jpg)
