Shirley Hazzard (2007) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość |
australijska |
| Język |
angielski |
| Dziedzina sztuki |
literatura |
| Epoka |
XX, XXI w. |
Shirley Hazzard (ur. 30 stycznia 1931 w Sydney, zm. 12 grudnia 2016 w Nowym Jorku) – australijsko-amerykańska powieściopisarka, autorka opowiadań i eseistka.
Urodziła się w Australii, ale posiadała również obywatelstwo amerykańskie. Jej ojciec urodził sie również na tym kontynencie i wychował w przybranej rodzinie, a matka, jako młoda kobieta, przyjechała ze Szkocji. Shirley będąc dzieckiem podróżowała po świecie dzięki rodzicom, którzy pracowali w placówkach dyplomatycznych.
W wieku 16 lat została zatrudniona w biurze brytyjskiego wywiadu, w Hongkongu, monitorującym wojnę domową w Chinach. Następnie mieszkała we Włoszech, Nowej Zelandii i USA, gdzie pracowała dla Sekretariatu Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku.
Po odejściu z tego stanowiska, jako pisarka, była gorącą przeciwniczką ONZ. Pisała także książki non-fiction.
Dorobek literacki Shirley Hazzard jest stosunkowo skromny: cztery powieści, w tym dwie krótkie, dwa zbiory opowiadań i jedna książka memuarystyczna (pamiętnikarska).
Pisała o uczuciach w sposób elegancki, wysmakowany, niektórzy mówili – staroświecki. Staroświeckość stylu Hazzard to wszakże pozór, pod którym kryje się doskonałe rozumienie mechanizmów literatury, a zwłaszcza istoty przyjemności tekstu. Jej proza przemawia do czytelników o różnych gustach: tych, którzy lubią lekko odrealnione, uwznioślone romanse, i tych ceniących pisarstwo świadome własnego tworzywa.
Powieść Shirley Hazzard The Bay of Noon (1970) była nominowana do nagrody Lost Man Booker Prize w 2010 roku, a powieść The Great Fire (2003) zdobyła National Book Award for Fiction, Miles Franklin Award oraz William Dean Howells Medal.
W 1963 wyszła za mąż za Francisa Steegmullera (1906–1994), powieściopisarza, biografa pisarzy francuskich i redaktora amerykańskich wydań pism Gustave Flauberta (1821–1880).