Wielozarodniczka kapeluszowa (Sistotrema confluens) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
wielozarodniczka |
| Nazwa systematyczna | |
| Sistotrema Fr. Syst. mycol. (Lundae) 1: 426 (1821) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Sistotrema confluens Pers. 1794 | |
Sistotrema Fr. (wielozarodniczka) – rodzaj grzybów z rodziny kolczakowatych (Hydnaceae).
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hydnaceae, Cantharellales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Rodzaj Sistotrema utworzył Elias Fries w 1821 r. Gatunkiem typowym jest Sistotrema confluens Pers. 1794. Synonimy nazwy naukowej: Galziniella Parmasto, Heptasporium Bref., Hydnotrema Link, Sistotrema Raf., Urnobasidium Parmasto. Polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 1977 r., wcześniej Franciszek Błoński opisywał należące do tego rodzaju gatunki pod nazwą palczak.
Grzyby kortycjoidalne o owocniku rozpostartym lub siedzącym, miękkim, błonkowatym lub woskowatym. Hymenofor gładki, grudkowaty odontoidalny lub poroidalny. System strzępkowy monomityczny, strzępki zwykle cienkościenne, zwykle ze sprzążkami, ale kilka gatunków ma strzępki z prostymi przegrodami, na przegrodach często występują charakterystycznie oleiste ampułki. Czasami występują cystydy. Podstawki nieregularne, głównie 6–8-sterygmowe. Bazydiospory o różnym kształcie, gładkie, cienkościenne nieamyloidalne.
Sistotrema charakteryzuje się nieregularnymi podstawkami, zwykle z 6–8 sterygmami i strzępkami z oleistą zawartością. Do rodzaju tego należą grzyby naziemne i grzyby nadrzewne, ale ostatnio odkryto także, że niektóre z nich to grzyby mykoryzowe. Filogenetycznie Sistotrema jest taksonem polifiletycznym, blisko spokrewnionym z Hydnum, Clavulina i Membranomyces. Badania genetyczne wykazały, że wśród pieprznikowców nie ma potwierdzonych grzybów powodujących białą lub brunatną zgniliznę drewna. Białą zgniliznę powodują peroksydazy klasy II, ale jak dotąd nie wykryto ich u pieprznikowców. Franz Oberwinkler twierdzi, że S. brinkmannii jest porostem.
Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Władysława Wojewody, Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów i innych.