Sit siny

Sit siny
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

liliopodobne (≡ jednoliścienne)

Rząd

wiechlinowce

Rodzina

sitowate

Rodzaj

sit

Gatunek

sit siny

Nazwa systematyczna
Juncus inflexus L.
Sp. Pl. 1:326. 1753
Kategoria zagrożenia (IUCN)

Sit siny (Juncus inflexus L.) – kępowa roślina wieloletnia z rośliny sitowatych. Zasięg obejmuje tereny w południowej i północnej Afryce, południowej i środkowej Azji oraz niemal całej Europie. Zawleczony został do Australii, na Nową Zelandię, do Urugwaju i Kanady. W Polsce gatunek pospolity niemal na całym obszarze (rzadszy na północno-wschodnich krańcach kraju). Rośnie w miejscach wilgotnych w górach po regiel górny.

Morfologia

Przerywany rdzeń w łodydze
Czarnobrunatne łuski u nasady pędów
Kwiatostan
Owoce
Pokrój
Tworzy duże, gęste kępy do 1 m wysokości z gęstą wiązką korzeni.
Łodygi
Szydlaste, bezkolankowe, modrosine, częściowo wypełnione rdzeniem (rdzeń przerywany), u nasady (poniżej poziomu gruntu) otulone łuskowatymi, czarnobrunatnymi i błyszczącymi pochwami. Łodygi żeberkowane.
Liście
Wyłącznie odziomkowe, szydlaste, podobne do łodyg, też modrosine.
Kwiatostan
Rozpierzchła, luźna wierzchotka szczytowa. Wygląda na boczną ponieważ u nasady wyrasta jako przedłużenie łodygi przysadka.
Kwiat
Niewielkie, okwiat rdzawy, pręcików 3–6. Kwitnie od czerwca do lipca.
Owoc
Torebka jajowata, błyszcząca, ciemnobrunatna, jajowato-trójkanciasta, z małym dzióbkiem na czubku. Nasiona są drobne, rdzawe.

Biologia i ekologia

Rośnie na podmokłych łąkach i pastwiskach na glebach ciężkich i słabo przewietrzanych (poniżej 10% zawartości powietrza). Ekspansywny na siedliskach wilgotnych nazbyt intensywnie wypasanych lub wydeptywanych.

Zmienność

Tworzy mieszańce z sitem rozpierzchłym i skupionym.