Rodriguez (2007) | |
| Imię i nazwisko |
Sixto Díaz Rodríguez |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
10 lipca 1942 |
| Data śmierci |
8 sierpnia 2023 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Aktywność |
1967–1973, 1979–1981, 1998–2023 |
| Strona internetowa | |
Sixto Díaz Rodríguez również jako Rodríguez (ur. 10 lipca 1942 w Detroit, zm. 8 sierpnia 2023) – amerykański wokalista i gitarzysta z pogranicza rocka i folku, aktywista polityczny.
Jego muzyka stała się wyjątkowo popularna w Republice Południowej Afryki, gdzie w ciągu dwóch dekad odniosła gigantyczny sukces, bijąc rekordy sprzedaży płyt wykonawców takich jak The Beatles, Elvis Presley czy The Rolling Stones. Jego obydwa studyjne albumy – Cold Fact z 1970 r. i Coming from Reality z 1971 r. – z wrażliwymi społecznie tekstami, zostały uznane za głos walki z apartheidem, co zresztą doprowadziło do objęcia części jego twórczości cenzurą. Kasety, a później płyty CD Sixto krążyły w pirackich kopiach w drugim obiegu.
Jednocześnie w kraju przez lata panował pogląd, że artysta nie żyje. Krążyły wzajemnie sprzeczne plotki, jakoby popełnił samobójstwo na scenie w obecności publiczności, odbierając sobie życie strzałem w głowę na scenie w Moskwie, dokonując publicznego samospalenia przy okazji innego koncertu, przedawkowania narkotyków. Popularne były też wersje jakoby był umieszczony w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym lub osadzony w więzieniu za zamordowanie partnerki. Sam muzyk nic o swojej popularności w afrykańskim kraju nie wiedział i pracował jako robotnik budowlany.
Historia jego popularności w RPA stała się kanwą filmu dokumentalnego Sugar Man, który w 2013 roku otrzymał Oscara.
Urodził się w biednej dzielnicy Detroit, w rodzinie robotniczej pochodzenia meksykańskiego. Jego rodzice przybyli do USA w 1920 r. Był szóstym dzieckiem w rodzinie.
W 1967 r. nagrał pierwszy singel „I’ll Slip Away” pod pseudonimem Rod Riguez, płyta nie zyskała popularności. Występował w klubach nocnych Detroit, gdzie podczas jednego z występów został zauważony przez producentów, dzięki czemu podpisał kontrakt z wytwórnią Sussex Records. Nakładem tej wytwórni ukazały się dwa jego albumy studyjne Cold Fact w 1970 r. i Coming from Reality w 1971 r. Płyty – mimo pozytywnych recenzji krytyków – nie spotkały się z zainteresowaniem publiczności, sprzedano ich niewiele, w związku z czym wytwórnia zerwała współpracę z artystą. W 1979 r. zaproponowano mu występy w Australii, gdzie zaskoczyła go jego popularność. W 1981 r. powrócił na kontynent, grając m.in. obok zespołu Midnight Oil.
Wobec braku zainteresowania jego twórczością, Rodríguez przerwał działalność muzyczną i poświęcił się pracy zarobkowej, wykonując prace fizyczne, np. przy remontach czy rozbiórkach domów, żyjąc przez lata na granicy ubóstwa. Był aktywistą społecznym, przeciwstawiającym się brutalności policji i zabiegającym o prawa ubogich. Kandydował bez powodzenia do senatu stanowego, na stanowisko burmistrza Detroit, a w 1989 r. do rady miejskiej swojego miasta.
Po zakończeniu kariery muzycznej nie tylko wykonywał prace budowlane – zdobył również wykształcenie filozoficzne. Ukończył Wayne State University z tytułem bachelor’s degree z filozofii. W 2013 r. uczelnia przyznała mu następnie honorowy doktorat.
Po bezprecedensowym sukcesie filmu dokumentalnego Sugar Man przedstawiającego jego osobę, artysta był zapraszany do telewizji, wystąpił na festiwalach Coachella w USA i na angielskim Glastonbury. Trasę koncertową musiał przerwać z powodu złego stanu zdrowia. Odwołane zostały koncerty, które miały odbyć się 25 maja 2013 r. w Barcelonie oraz 31 maja 2013 r. w Póvoa de Varzim nieopodal Porto. Rodriguez cierpiał na jaskrę. 16 lipca 2016 r. dał koncert w Operze Leśnej w Sopocie.
Po udarze, którego doznał w późnych latach 2010 r. utracił zdolność gry na gitarze, planował jednak na rok 2020 serię koncertów, których jednak nie udało się zrealizować z uwagi na pandemię COVID-19. Ostatni raz wystąpił w lipcu 2023 r. z okazji swoich 81. urodzin.
Od czasów studiów w początkach lat 70. XX wieku żonaty był z Konny Rodriquez, mieli trzy córki.
W 2012 r., podczas Sundance Film Festival, premierę miał brytyjsko-szwedzki film Sugar Man poświęcony twórczości Rodrígueza i fenomenowi jego popularności w Republice Południowej Afryki, zdobywając na tym festiwalu nagrodę publiczności. Film ten zdobył Oscara w 2013 roku w kategorii najlepszy pełnometrażowy film dokumentalny. Historia Sixto Rodrigueza przedstawiona w nagrodzonym Oscarem filmie budzi jednak pewne wątpliwości co do jej całkowitej zgodności z faktami – w filmie pominięto np. wątek jego tras koncertowych w Australii i Nowej Zelandii (skąd zresztą płyty Sixto trafiły do RPA).