Smorawina leży na Pomorzu Zachodnim około sześć kilometrów na północny wschód od Radowa Małego, osiem kilometrów na północny zachód od Łobza oraz 69 kilometrów na północny wschód od stolicy województwa – Szczecina.
Rys historyczny
Historia miejscowości jest ściśle powiązana z historią regionu, z historią Pomorza Zachodniego. Miejscowość wzmiankowana po raz pierwszy w latach, 1384 gdzie Matzke Borcke unnd Vlrich Borcke, Peter Smerowen, Hans Smerowen unnd Daberman Smerowen unnd eren erven dat dorp unnd hoven tho Smerow
i tym samym roku 1384 gdzie Peter Smerowen unnd sinem broder Hanse unnd Dabermann Smerow. Na mapie Lubinusa (Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego) z roku 1618 miejscowość oznaczono jako Smorow. W latach 1818-1945 miejscowość znajdowała się w powiecie reskim z siedzibą do 1860 w mieście Resko, a następnie w mieście Łobez. Do 1945 miejscowość była w III Rzeszy, a od roku 1945 miejscowość jest w Polsce, a od 1949 nosi polską nazwę Smorawina. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego. Od 1999 miejscowość jest w województwie zachodniopomorskim, a od 2002 w powiecie łobeskim. W latach 1999–2002 miejscowość należała do powiatu gryfickiego.
Historia
Dobra o nazwie Smorawina, wraz z wsiami Czachowo oraz Strzmiele, nabył w 1742 roku Jan Fryderyk Loper. Od XIX wieku Schmorow stanowił polityczny okręg dworski, który w 1910 roku liczył 118 mieszkańców. Później Schmorow został włączony do sąsiedniej wsi Karnitz i wraz z gminą Karnitz należał do okręgu Regenwalde w pruskiej prowincji Pomorze do 1945 roku.
7.01.1732 kobieta o nazwisku Steffen oskarżona została o czary.
Zabytki
W miejscowości znajduje się park dworski, wpisany w rejestr zabytków. Ma on powierzchnię 0,33 ha, a w jego okolicy znajduje się niewielkie założenie datowane na drugą połowę XIX wieku. Powstało one na północ od dworu i tworzy osłonę zespołu dworsko-folwarcznego. Znajduje się w stanie niemal kompletnej nieczytelności, zachował się jednak nieliczny starodrzew.
53°40′19″N 15°31′56″E/53,671944 15,532222
