| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Prawa miejskie |
1963 | ||||
| Powierzchnia |
9,19 km² | ||||
| Populacja (2019) |
| ||||
| • liczba ludności |
106 289 | ||||
| • gęstość |
11 132 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
174 | ||||
| Kod pocztowy |
223710 | ||||
Położenie na mapie obwodu mińskiego | |||||
Położenie na mapie Białorusi | |||||
| Strona internetowa | |||||
Soligorsk (biał. Салігорск, Salihorsk, ros. Солигорск) – miasto na Białorusi, w obwodzie mińskim, na południe od Słucka, nad Zbiornikiem Soligorskim na Słuczy (lewy dopływ Prypeci). Jest centrum administracyjnym rejonu soligorskiego. W 2019 liczba mieszkańców wynosiła 106 289.
Osada powstała w 1958 wraz z kopalnią soli, początkowo nazwaną Starobińską od pobliskiego miasta Starobina. W 1959 nadano osadzie obecną nazwę i status osiedla robotniczego, a w 1963 nadano prawa miejskie.
W mieście istnieje przemysł chemiczny (głównie wytwarzanie nawozów potasowych), spożywczy, elektromaszynowy, mineralny, drzewny i lekki.
W Soligorsku działa pięć parafii prawosławnych, należących do dekanatu soligorskiego eparchii słuckiej Egzarchatu Białoruskiego Patriarchatu Moskiewskiego. W 1993 w mieście powstała rzymskokatolicka parafia św. Franciszka, a w latach 1997–2001 wzniesiono kościół i klasztor franciszkański, należący do Prowincji Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Zakonu Braci Mniejszych w Katowicach.
Według danych ze spisu z 2009 miasto zamieszkiwali głównie Białorusini (88 811 osób), Rosjanie (8439), Ukraińcy (1141) i Polacy (185), żadna inna narodowość nie przekraczała liczebnie 100 osób.
Miejscowość partnerska: