Spiczyn

Spiczyn

wieś
Państwo	Polska
Województwo	lubelskie
Powiat	łęczyński
Gmina	Spiczyn
Liczba ludności (2021)	882
Strefa numeracyjna	81
Kod pocztowy	21-077
Tablice rejestracyjne	LLE
SIMC	0391325
Położenie na mapie gminy Spiczyn Spiczyn
Położenie na mapie Polski Spiczyn
Położenie na mapie województwa lubelskiego Spiczyn
Położenie na mapie powiatu łęczyńskiego Spiczyn
51°20′30″N 22°45′12″E/51,341667 22,753333

Spiczyn – wieś w Polsce położona na Wysoczyźnie Lubartowskiej, w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Spiczyn. Leży nad rzeką Bystrzycą (dopływ Wieprza), przy drodze wojewódzkiej nr 829 .

Miejscowość jest sołectwem, siedzibą gminy Spiczyn. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z roku 2011 wieś miała 688 mieszkańców.

Historycznie położona jest w Małopolsce (początkowo w ziemi sandomierskiej, a następnie w ziemi lubelskiej). W drugiej połowie XVI wieku wieś szlachecka położona była w powiecie lubelskim województwa lubelskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego. Przed drugą wojną światową na folwarku w Spiczynie pracował podporucznik rezerwy Wojska Polskiego Michał Woronowski (1909-1940) syn Barbary i Józefa, ofiara zbrodni katyńskiej zamordowana w Katyniu.

W Spiczynie znajdują się:

• dwie kapliczki: Najświętszej Marii Panny, domkowa, drewniana, zbudowana około 1850 roku i św. Floriana, wymurowana na przełomie XVIII i XIX wieku.
• mogiła z prochami dwóch uczestników powstania styczniowego z oddziału dowodzonego przez Michała Heidenreicha, pseud. „Kruk”.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii pod wezwaniem św. Anny w Kijanach.

Historia

Wykopaliska potwierdziły istnienie tutaj osady już w czasach rzymskich. Z VII wieku pochodzą kurhany całopalne opisane w latach pięćdziesiątych przez prof. Jana Gurbę i prof. Leszka Gajewskiego.

Spiczyn już w XIV wieku był własnością szlachecką, podobnie jak Kijany i Zawieprzyce. Pierwsza wzmianka o Spiczynie pochodzi z 1381 roku, kiedy właścicielem miejscowości był Hieronim Spiczyński. Opracowania naukowe informują o tym, że w XV wieku w Spiczynie znajdowały się zamek strzegący przeprawy na Bystrzycy, młyn wodny oraz karczma. Wieś w XVI wieku występująca jako Syczyn wchodziła w skład dóbr łęczyńskich odziedziczonych około 1662 roku przez Annę Noskowską.

Osada swoją nazwę zawdzięcza prawdopodobnie słowu "stpica", co oznaczało w dawnych czasach drewnianą szprychę koła od wozu. Nazwa może pochodzić również od słowa "spikać się", co oznaczało łączyć się. To tutaj rzeka Bystrzyca wpada do rzeki Wieprz, a więc rzeki "spikają się". Według innej legendy nazwa pochodzi od starego mężczyzny, który chodził po wsi ze szpicą (zaostrzonym na końcu kijem) i pilnował w dzień i w nocy tego, aby w tej miejscowości panował porządek^{[potrzebny przypis]}.

W latach 1954–1972 wieś była siedzibą władz gromady Spiczyn.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Spiczyn, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 110 .