| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
spinka miodowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Rickenella mellea (Singer & Clémençon) Lamoure Beih. Sydowia 8: 251 (1979) | |

Spinka miodowa (Rickenella mellea (Singer & Clémençon) Lamoure) – gatunek grzybów należący do rodziny spinkowatych (Rickenellaceae).
Pozycja w klasyfikacji: Rickenella, Rickenellaceae, Hymenochaetales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1971 r. Rolf Singer i Heinz Clémençon, nadając mu nazwę Gerronema melleum. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Denise Lamoure w 1979 r. Polską nazwę zaproponował w 2003 r. Władysław Wojewoda.
Średnica do 1 cm, początkowo dzwonkowaty, potem coraz bardziej wklęsły, pępkowaty. Brzeg dużo jaśniejszy, żłobkowany. Powierzchnia młodych owocników o barwie płowo-miodowej, zwłaszcza na środku kapelusza.
Wysokość do 2 cm, cienki, długi, zwykle nieco powyginany, o tej samej barwie co kapelusz.
Rzadkie i zbiegające na trzon, z krótkimi międzyblaszkami, jaśniejsze od kapelusza, białawe, przy brzegu pofałdowane.
Cienki, błoniasty, bez wyraźnego zapachu i smaku.
Biały.
Bardzo podobna jest spinka pomarańczowa (Rickenella fibula). Odróżnia się ciemniejszym, pomarańczowym kapeluszem.
Spinka miodowa występuje w Ameryce Północnej (USA, Kanada), Europie, Azji i na Nowej Zelandii. Najwięcej stanowisk podano w Europie. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył tylko jedno stanowisko w Babiogórskim Parku Narodowym, podane przez Annę Bujakiewicz w 1969 r. Według W. Wojewody rozprzestrzenienie tego gatunku w Polsce i stopień jego zagrożenia nie są znane.
Naziemny grzyb saprotroficzny. Występuje w górach, wśród mchów.