Squalodon
| Squalodon | |||
| Grandeloup, 1840 | |||
| Okres istnienia: oligocen–miocen | |||
 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Infrarząd | |||
| Parworząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Squalodon | ||
| Gatunki | |||
| |||
Squalodon – rodzaj wymarłego zębowca z rodziny Squalodontidae. Nazwa Squalodon z starogreki oznacza rekini ząb, nawiązując do rodzaju dzisiejszych rekinów, Squalus.
Rozmieszczenie geograficzne
Rodzaj ten należał do najprymitywniejszych zębowców. Żył w Burdygale, 20,5–16 mln lat temu, od późnego oligocenu do mioceniu, w Ameryce Północnej, Francji i Austrii, a najprawdopodobniej także Japonii oraz Kostaryki. Jean- Pierre Grandeloup, francuski archeolog początkowo twierdził, iż znaleziona przez niego żuchwa należą do rodzaju gada.
Morfologia
Największe gatunki rodzaju Squalodon osiągały 3 metry. Ssak ten miał długi pysk i baryłkowate ciało z małymi płetwami.
Gatunki
- S. grateloupii
- S. bariensis
- S. barbarus
- S. calvertensis
Ekologia i zachowanie
Tak jak inne zębowce, Squalodon był hipermięsożerny; Odżywiał się tak jak dzisiejsze delfiny rybami i kałamarnicami. Zwierzęta te prawdopodobnie prowadziły podobny tryb życia, tak jak dzisiejsze delfiny. Squalodon musiał najpewniej konkurować z innymi ssakami morskimi np. z płetwonogimi lub rodzajami zębowców Kentriodon i Delphinodon.