Sierżant sztabowy

sierżant sztabowy
Wojska Lądowe
Aktualne oznaczenie stopnia
naramiennik
naramiennik
kurtka nieprzemakalna
kurtka nieprzemakalna
Oznaczenie stopnia w 1919

sierżant (wachmistrz) sztabowy

naramiennik
naramiennik

Sierżant sztabowy – podoficerski stopień wojskowy pomiędzy starszym sierżantem a starszym sierżantem sztabowym.

Odpowiednik bosmana sztabowego w Marynarce Wojennej. W SZ RP stopień został wycofany w 2004 r., pozostał jako stopień służbowy w SG, SW, ABW, AW, SKW, Policji.

W Siłach Zbrojnych PRL należał do grupy podoficerów starszych.

Podoficerowie zawodowi, żołnierze rezerwy oraz osoby niepodlegające obowiązkowi służby wojskowej posiadający stopień wojskowy sierżant sztabowy (bosman sztabowy) zostali mianowani z dniem 1 stycznia 2014 roku na stopień młodszy chorąży (młodszy chorąży marynarki).

Oznaczenie

W myśl Przepisu Ubioru Polowego Wojsk Polskich r. 1919 naramienniki kurtki i płaszcza oszyte dokoła wzdłuż wolnej krawędzi taśmą karmazynową wełnianą o szerokości 1 cm.

Zgodnie z przepisami ubiorczymi żołnierzy Wojska Polskiego z 1972 roku sierżant sztabowy nosił na przodzie otoku czapki garnizonowej haftowaną bajorkiem oznakę w kształcie litery „V” skierowaną kątem w dół, o ramionach długości 3,3 cm i szerokości 5 mm, oraz pasek długości 2,5 cm i szerokości 5 mm, bezpośrednio umieszczony poziomo pod znakiem litery „V”. Naramiennik obszyty wokół taśmą szerokości 8 mm z wyjątkiem wszycia przy rękawie; na naramiennikach wewnątrz obszycia – znak w kształcie litery „V” (krokiewka). Rozwarcie ramion krokiewki w kierunku guzika naramiennika – pod kątem 60°; odległość od wszycia rękawa do wierzchołka krokiewki 2 cm, oraz bezpośrednio pod oznaką pasek poprzeczny, równoległy do wszycia rękawa.

Przypisy

  1. ↑ Przepis Ubioru Polowego Wojsk Polskich r.1919 ,Tablica X
  2. ↑ Podręcznik dowódcy drużyny. s. 66.
  3. ↑ Dz. U. z 2013 r. poz. 1355 (ISAP).
  4. ↑ Przepis Ubioru Polowego Wojsk Polskich. s. 20.
  5. ↑ Przepisy ubiorcze żołnierzy Wojska Polskiego z 1972 roku. s. 49–55.

Bibliografia