Stare Haby

Stare Haby
Старыя Габы
Ilustracja
Cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy
Państwo

 Białoruś

Obwód

 miński

Rejon

miadzielski

Sielsowiet

Słoboda

Populacja (2009)

 

• liczba ludności

280

Kod pocztowy

222393

Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa konturowa obwodu mińskiego, blisko górnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Stare Haby”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry znajduje się punkt z opisem „Stare Haby”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., blisko prawej krawędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Stare Haby”
Ziemia54°52′56″N 27°16′10″E/54,882222 27,269444

Stare Haby (biał. Старыя Габы; ros. Старые Габы) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie miadzielskim, w sielsowiecie Słoboda.

Znajduje się tu parafialna cerkiew prawosławna pw. św. Mikołaja Cudotwórcy.

Historia

W czasach zaborów w gminie Haby, po 1872 w gminie Żośna, w powiecie wilejskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego.

W latach 1921–1945 wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie duniłowickim, od 1926 w powiecie postawskim, w gminie Żośno.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 662 osoby, 9 było wyznania rzymskokatolickiego, 647 prawosławnego a 6 mojżeszowego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali białoruską przynależność narodową. Było tu 126 budynków mieszkalnych. W 1931 w 129 domach zamieszkiwało 648 osób.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Wesołusze i miejscowej prawosławnej. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Miadziole i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Słobodzie Żośniańskiej.

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś znalazła się w granicach BSRR. W latach 1941–1944 była pod okupacją niemiecką. Od 1945 leżała w BSRR. Od 1991 roku w Republice Białorusi. Do 2013 wieś była stolicą sielsowietu Stare Haby.