Stefan Koc

Stefan Koc
Stefan, Wojtek
major UB major UB
Data i miejsce urodzenia

25 lipca 1909
Warszawa

Data i miejsce śmierci

22 listopada 1961
Warszawa

Przebieg służby
Formacja

Wojsko Polskie

Jednostki

1 Pułk Piechoty Legionów
PUBP w Mińsku Mazowieckim, Warszawie, Ostrołęce

Stanowiska

szef PUBP w Ostrołęce

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
kampania wrześniowa

Praca poza służbą wojskową

funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Walecznych (1943–1989)

Stefan Koc pseud. Stefan, Wojtek (ur. 25 lipca 1909 w Warszawie, zm. 22 listopada 1961 tamże) – działacz komunistyczny i związkowy, uczestnik II wojny światowej, oficer aparatu bezpieczeństwa PRL.

Życiorys

Grób Stefana Koca na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Był synem Piotra. Skończył 6 klas szkoły powszechnej, później był gońcem w banku, następnie robotnikiem. W 1927 wstąpił do Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK); od 1930: Komunistyczny Związek Młodzieży Polskiej (KZMP). Od 1928 członek Komitetu Dzielnicowego (KD) ZMK na Pradze, od 1929 członek Komitetu Warszawskiego ZMK. 1930–1931 przebywał w Moskwie na rocznym kursie w Międzynarodowej Szkole Leninowskiej. Po powrocie odbył służbę wojskową w 1 pp Leg. w Wilnie. Od 1933 do wybuchu wojny w 1939 był brukarzem w I Oddziale Inżynieryjnym służb miejskich. Działacz Związku Zawodowego Brukarzy i Pokrewnych Zawodów w Polsce, delegat związku. Od 1935 członek Centralnego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Budowlanego, Drzewnego, Ceramicznego i Pokrewnych Zawodów w Polsce, 1936–1938 skarbnik Zarządu Oddziału Brukarzy. Zmobilizowany we wrześniu 1939, wzięty do niewoli niemieckiej, z której powrócił w styczniu 1941. Od 1943 współpracował z PPR, od listopada 1944 członek Egzekutywy Komitetu Powiatowego (KP) PPR w Mińsku Mazowieckim, 1 grudnia 1944 został szefem PUBP w tym mieście. Od kwietnia 1945 do stycznia 1945 szef PUBP w Ostrołęce. 1947–1949 zastępca naczelnika Wydziału III WUBP w Warszawie, 1949–1953 naczelnik Wydziału Więzień i Więziennictwa w tym urzędzie, od 1953 pracownik centrali MBP, m.in. kierownik sekcji ochrony przeciwpożarowej. W MSW od 1955 był naczelnikiem Wydziału Ogólnego Centralnego Zarządu Zaopatrzenia. W 1959 przeszedł na emeryturę.

Jako szef PUBP w Ostrołęce był znany z wyjątkowej bezwzględności i aktywności w zwalczaniu zbrojnego podziemia niepodległościowego i organizowania morderstw na przedstawicielach środowisk niepodległościowych; sam też brał udział w tych morderstwach. Jego działalność, bardzo wysoko oceniana przez przełożonych, w znacznym stopniu przyczyniła się do rozbicia konspiracji WiN i NZW w powiecie ostrołęckim. Kierował również pacyfikacjami wsi, m.in. 22 kwietnia 1946 kierował pacyfikacją Gruceli, podczas której ostrzelano wieś i spalono 5 gospodarstw. Komentując wyniki referendum z 30 czerwca 1946, w którym najniższe poparcie dla programu komunistów w skali całego województwa warszawskiego odnotowano w powiecie ostrołęckim, Stefan Koc stwierdził, że Amerykanie powinni zrzucić bombę atomową na Ostrołękę zamiast na wyspę.

Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera B2-14-20).

Odznaczenia

Był odznaczony m.in.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne