| Stilbus testaceus | |||
| (Panzer, 1797) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
Stilbus testaceus | ||
| Synonimy | |||
| |||
Stilbus testaceus – gatunek chrząszcza z rodziny pleszakowatych.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1797 przez Georga Wolfganga Franza Panzera pod nazwą Anisotoma testacea.
Chrząszcz o ciele szeroko-owalnym, silnie wysklepionym, długości od 1,8 do 2,3 mm. Głowa i przedplecze są ubarwione ciemnobrązowo z czerwonawym połyskiem. Czułki mają buławkę o stosunkowo zwartym zestawieniu członów. Przedplecze ma żeberko przy podstawie, a jego kąty tylne w widoku bocznym są proste. Tarczka długością niemal dorównuje szerokości oka. Pokrywy są lśniąco czerwonobrązowe z wyraźnie rozjaśnionymi wierzchołkami. Mają pojedynczy rowek przyszwowy oraz mikrorzeźbę złożoną z falistych linii lub siatki nieregularnych wielokątów. Kolor przedpiersia jest czerwonobrązowy. Linie biodrowe na zapiersiu tworzą kąt ostry. Odnóża mają jasnobrązowe ubarwienie.
Owad umiarkowanie wilgociolubny. Zasiedla skraje lasów, zręby, przesieki, polany i łąki. Osobniki dorosłe od maja do października bytują na kwitnących roślinach zielnych i trawach. Zimują pod opadłym listowiem i wśród mchów.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Malty, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Rumunii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Albanii i Grecji. W Afryce podawany jest z Azorów, Madery, Wysp Kanaryjskich, Maroka, Algierii, Tunezji, Libii i krainy etiopskiej. W Azji notowany jest z Cypru, anatolijskiej części Turcji, Syrii, Izraela, Azerbejdżanu, Kazachstanu, Turkmenistanu, Uzbekistanu, Kirgistanu, Iranu i Afganistanu.