Stilbus testaceus

Stilbus testaceus
(Panzer, 1797)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Rodzina

pleszakowate

Podrodzina

Phalacrinae

Rodzaj

kwietnik

Gatunek

Stilbus testaceus

Synonimy
  • Anisotoma testacea Panzer, 1797
  • Dermestes consimilis Marsham, 1802
  • Phalacrus geminus Illiger, 1805
  • Phalacrus rufipes Stephens, 1829
  • Stilbus testaceus var. sulcatus Letzner, 1887
  • Stilbus unicolor Flach, 1888

Stilbus testaceus – gatunek chrząszcza z rodziny pleszakowatych.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1797 przez Georga Wolfganga Franza Panzera pod nazwą Anisotoma testacea.

Morfologia

Chrząszcz o ciele szeroko-owalnym, silnie wysklepionym, długości od 1,8 do 2,3 mm. Głowa i przedplecze są ubarwione ciemnobrązowo z czerwonawym połyskiem. Czułki mają buławkę o stosunkowo zwartym zestawieniu członów. Przedplecze ma żeberko przy podstawie, a jego kąty tylne w widoku bocznym są proste. Tarczka długością niemal dorównuje szerokości oka. Pokrywy są lśniąco czerwonobrązowe z wyraźnie rozjaśnionymi wierzchołkami. Mają pojedynczy rowek przyszwowy oraz mikrorzeźbę złożoną z falistych linii lub siatki nieregularnych wielokątów. Kolor przedpiersia jest czerwonobrązowy. Linie biodrowe na zapiersiu tworzą kąt ostry. Odnóża mają jasnobrązowe ubarwienie.

Ekologia i występowanie

Imago na kwiecie

Owad umiarkowanie wilgociolubny. Zasiedla skraje lasów, zręby, przesieki, polany i łąki. Osobniki dorosłe od maja do października bytują na kwitnących roślinach zielnych i trawach. Zimują pod opadłym listowiem i wśród mchów.

Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Malty, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Rumunii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Albanii i Grecji. W Afryce podawany jest z Azorów, Madery, Wysp Kanaryjskich, Maroka, Algierii, Tunezji, Libii i krainy etiopskiej. W Azji notowany jest z Cypru, anatolijskiej części Turcji, Syrii, Izraela, Azerbejdżanu, Kazachstanu, Turkmenistanu, Uzbekistanu, Kirgistanu, Iranu i Afganistanu.

Przypisy

  1. 1 2 Z. Švec, family Phalacridae Leach, 1815, [w:] Ivan Löbl, Aleš Smetana (red.), Catalogue of Palaearctic Coleoptera. Volume IV. Elateroidea - Derodontoidea - Bostrichoidea - Lymexyleoidea - Cleroidea - Cucujoidea, Stenstrup, Denmark: Apollo Books, 2007, s. 512, ISBN 87-88757-73-0.
  2. 1 2 3 Zdzisław Cmoluch: Klucze Do Oznaczania Owadów Polski: cz. XIX Chrząszcze – Coleoptera: z. 58 Phalacridae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, Oficyna Wydawnicza Turpress, 1997.
  3. ↑ B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 1. „Katalog Fauny Polski”. XXIII (12), 1986.