Studenne

Studenne
Studzienne
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

leski

Gmina

Solina

Strefa numeracyjna

13

Tablice rejestracyjne

RLS

SIMC

1042561

Położenie na mapie gminy Solina
Mapa konturowa gminy Solina, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Studenne”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Studenne”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Studenne”
Położenie na mapie powiatu leskiego
Mapa konturowa powiatu leskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Studenne”
Ziemia49°16′55″N 22°26′49″E/49,281944 22,446944

Studenne (w latach 1977–1981 Studzienne) – nieistniejąca wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Solina. Leży w Bieszczadach, nad dopływem Sanu, u podnóża Tołstej.

Studenne oznacza "zimne miejsce". Wieś założona na prawie wołoskim przed 1580 rokiem, miała przysiółek "Luch" (późniejsze Obłazy) przynależne do Tworylnego.

W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej Studenne był Karol hr. Łoś.

W 1921 liczyła 37 domów i 217 mieszkańców (205 grek., 1 rzym., 11 mojż.). Mieszkało tutaj także kilka rodzin cygańskich. Po II wojnie światowej Studenne całkowicie zniszczono, również wybudowaną w 1926 roku cerkiew, która stała na grzbiecie wzniesienia oddzielającego Studenne od Terki, miejsca z którego widać dolinę Sanu na odcinku ponad 30 km. U ujścia potoku do Sanu, pod Tołstą, znajdowało się źródełko uznawane za cudowne, a nad nim kapliczka ufundowana w 1873 r. przez miejscowego gospodarza Hryhorija Jawornyćkiego.

Przez Studenne biegnie nieoznakowany szlak doliny Sanu z Terki do Zatwarnicy.

Przypisy

  1. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 8 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 132612.
  2. ↑ GUS. Wyszukiwarka TERYT
  3. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  4. ↑ Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 211.

Linki zewnętrzne