Subic Bay

Subic Bay
Look ng Subic
Ilustracja
Zachód słońca nad zatoką Subic
Państwo

 Filipiny

Lokalizacja

Morze Południowochińskie

Powierzchnia

ok. 200 km²

Wymiary

ok. 20 × ok. 10 km

Głębokość
• maksymalna


46 m

Miejscowości nadbrzeżne

Olongapo

Położenie na mapie Filipin
Mapa konturowa Filipin, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Subic Bay”
Ziemia14°45′N 120°13′E/14,750000 120,216667

Subic Bay (tagalski Look ng Subic) – głębokowodna (maks. 46 m) zatoka u zachodnich wybrzeży wyspy Luzon w prowincji Zambales na Filipinach, około 100 km na północny zachód od Zatoki Manilskiej. Stanowi część Morza Południowochińskiego, a na jej brzegach znajdowała się w przeszłości wielka baza lotnicza i morska United States Navy o nazwie US Naval Base Subic Bay. Obecnie jej obszar stanowi cywilny port i strefa przemysłowa o nazwie Subic Bay Freeport Zone.

Zatoka od dawna uważana była za głęboką i bezpieczną, lecz z braku płaskich terenów na brzegach rozwój infrastruktury i budownictwa nie następuje szybko.

Historia

Zatoka została odkryta w roku 1542 przez hiszpańskiego konkwistadora Juana de Salcedo, ale nie zbudowano tu portu, ponieważ główna hiszpańska baza morska znajdowała się w niedalekiej Zatoce Manilskiej. Gdy w roku 1762 Brytyjczycy zajęli Manilę Hiszpanie zostali zmuszeni do znalezienia innego kotwicowiska, a zatoka Subic okazała się znakomitym rozwiązaniem. W roku 1884 król Alfons XII postanowił, że Subic ma być „portem morskim, a otaczające ją tereny służyć sprawom morskim”.

Zdjęcie lotnicze US Naval Base Subic Bay (P) i Naval Air Station Cubi Point (L) (1990)

W 1899 roku, podczas wojny filipińsko-amerykańskiej, Amerykanie zajęli hiszpańską bazę i mieli zatokę w posiadaniu do roku 1991. W tym okresie baza została znacznie rozbudowana i poszerzona, a obok w początkach lat pięćdziesiątych XX wieku powstało lotnisko wojskowe (Naval Air Station Cubi Point). Lotnisko zbudowano ścinając wierzchołek wzgórza, a ziemię wykorzystano do zasypania fragmentu zatoki i przedłużenia pasa startowego. W roku 1979 tereny wokół zatoki przeszły na własność rządu Filipin, a teren bazy amerykańskiej, która zajmowała 24 000 ha, został zmniejszony do 6300 ha.

Po zniszczeniach spowodowanych w roku 1991 wybuchem wulkanu Pinatubo, Amerykanie zamknęli bazę, a obszar został przekształcony w Subic Bay Freeport Zone. Zniszczenia spowodowane erupcją były ogromne. Naoczni świadkowie twierdzili, że rzeki przypominały płynący cement, a w głębi wód zatoki masowo obumierały koralowce.

W roku 2012 malezyjska firma została oskarżona o zrzucenie do wód zatoki toksycznych odpadów. MT Glenn Guardian, jeden ze statków będących własnością malezyjskiej firmy, odebrał z amerykańskiego okrętu USS Emory Land około 189 500 litrów zanieczyszczeń i około 760 litrów wód zęzowych. W związku z tym, że malezyjska firma została wynajęta przez US Navy, incydent ten – choć operacja odbyła się za zgodą rządu Filipin – wywołał falę anty-amerykańskich nastrojów.

Wraki

Większość wraków spoczywających na dnie zatoki Subic znalazła się tam w wyniku wojny amerykańsko-hiszpańskiej roku 1898 i II wojny światowej, kiedy to samoloty amerykańskie zatopiły wiele japońskich statków. Wymienione poniżej są atrakcją dla płetwonurków:

Przypisy

  1. 1 2 3 Martin W. Lewis: Subic Bay: From American Servicemen to Korean Businessmen. GeoCurrents. [dostęp 2013-08-16].
  2. 1 2 History of Subic Bay. Subic.com. [dostęp 2013-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-27)].
  3. ↑ Diving in the Subic Bay. [dostęp 2015-03-13].
  4. ↑ Dumping of US toxic wastes in Phl triggers anti-American rhetoric. philstar.com. [dostęp 2013-08-16].
  5. ↑ Andy Davis: The Subic Bay Dive Sites - Shipwreck Heaven. Scuba Tech Philippines. [dostęp 2013-08-16].

Linki zewnętrzne