Subotica

Subotica
Суботица
Szabadka
Herb	Flaga
Państwo	Serbia
Prowincja autonomiczna	Wojwodina
Okręg	północnobacki
Gmina	Subotica
Burmistrz	Stevan Bakić
Powierzchnia	290 km²
Wysokość	109 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności	141 554
• gęstość	361 os./km²
Nr kierunkowy	24
Kod pocztowy	24000
Tablice rejestracyjne	SU
	Położenie na mapie Wojwodiny Subotica
	Położenie na mapie Serbii Subotica
	46°06′01″N 19°39′56″E/46,100278 19,665556
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Informacje w Wikipodróżach
	Strona internetowa

Ten artykuł od 2012-10 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł.

Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Subotica (serb. Суботица, węg. Szabadka, hist. 1740–1918 niem. Maria-Theresiopel, hist. łac. Maria-Theresiopolis) – miasto w północnej Serbii, w Wojwodinie, stolica okręgu północnobackiego, siedziba miasta Subotica.

Leży na Wielkiej Nizinie Węgierskiej, ok. 15 km od granicy z Węgrami (ale granicami administracyjnymi w północnej części styka się z Węgrami). Jest drugim co do wielkości (po Nowym Sadzie) miastem Wojwodiny i piątym całej Serbii.

W miejscowości jest stacja kolejowa Subotica.

Historia

Pierwsza wzmianka o miejscowości została odnotowana w 1391 roku i wchodziła w tym czasie w skład Królestwa Węgierskiego. W XV wieku zbudowano w Suboticy zamek. W latach 1542–1686 znajdowało się w granicach Imperium Osmańskiego, a od 1686 roku Austrii, a od 1867 roku Austro-Węgier. Po 1918 r. cały region Wojwodiny, wraz z Suboticą, został przyłączony do Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców (od 1929 roku Jugosławii).

Ludność

Miasto stanowi mozaikę narodowościową. Według spisu powszechnego z 2011 roku na 141 554 mieszkańców

34,98% mieszkańców zadeklarowało narodowość węgierską,
26,24% serbską,
10,87% buniewską,
10,42% chorwacką,
6,78% jugosłowiańską,
1,59% czarnogórską
1,17% romską.

Pod względem językowym dominującą grupą są użytkownicy diasystemu serbsko-chorwackiego, na drugim miejscu jest język węgierski. Język serbski jest najczęściej używanym językiem w życiu codziennym, ale węgierski jest także używany przez prawie jedną trzecią populacji w codziennych rozmowach. Oba języki są również powszechnie stosowane w komercyjnych i oficjalnych oznakowaniach

Według tego samego spisu 63,02% ludności jest wyznania rzymskokatolickiego, 25,96% prawosławnego, a 1,88% protestanckiego: luterańskiego lub kalwińskiego.

Zabytki

Kościoły:

Katedra św. Teresy z 1779 roku, w 1974 roku uzyskała honorowy tytuł Bazyliki mniejszej
Kościół Franciszkański – w 1736 roku zbudowany pod wezwaniem Michała Archanioła
Cerkiew Wniebowstąpienia Chrystusa – zbudowana w 1726 roku, w 1910 roku dobudowano nową dzwonnicę i ikonostas

Budynki w stylu secesyjnym:

Ratusz miejski – wybudowany w 1912 roku. Przed budynkiem ratusza znajdują się wybudowane z ceramicznych płytek Zsolnaya fontanny: Zielona Fontanna z 1985 roku i Niebieska Fontanna z 2001 roku.
Synagoga z 1902 roku projektu Marcella Komora i Dezső Jakaba
Pałac Rajhla z 1904 roku – znajduje się w nim Galeria Sztuki Współczesnej

Instytucje kulturalne:

Muzeum miejskie
Teatr narodowy – dawny budynek teatru (mający ponad 150 lat) został zburzony w 2007 roku, obecnie planowana jest jego częściowa rekonstrukcja
Biblioteka publiczna z 1890 roku

Place:

Plac Wolności – największy, centralny plac miejski. Znajduje się przy nim Ratusz i Biblioteka miejska.
Plac Poetów
Plac Ofiar Faszyzmu – znajduje się na nim pomnik ku czci ofiar faszyzmu, mający 8 metrów wysokości i 18 metrów szerokości.

Pomniki:

Pomnik Kanalarza – rzeźba wzorowana na znanym pomniku Čumila z bratysławskiego Starego Miasta.

Gospodarka

W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, środków transportu, elektrotechniczny, włókienniczy, spożywczy, chemiczny, skórzany, obuwniczy oraz drzewny.