Wersja kartridża do SNES | |||
| Typ |
akcesoria | ||
|---|---|---|---|
| Producent | |||
| Generacja | |||
| Premiera | |||
| |||
Super Game Boy (jap. ス ー パ ー ゲ ー ム ボ ー イ Sūpā gēmu bōi) – 16-bitowy adapter do Super Nintendo Entertainment System (znany jako Super Famicom w Japonii). Super Game Boy pozwalał grać na ekranie telewizora w gry przeznaczone na Game Boy i Game Boy Color sterowane za pomocą kontrolerów Super Famicom / SNES. Wydany w czerwcu 1994 roku, Super Game Boy sprzedawany był w bardzo niskiej cenie zyskując tym samym olbrzymią popularność. W 1998 roku w Japonii wydano ulepszoną wersje o nazwie Super Game Boy 2. Adapter jest prekursorem Game Boy Player na Nintendo GameCube, który działał w podobny sposób.
Super Game Boy składa się z tego samego sprzętu, co Game Boy; wewnątrz kasety jest oddzielny procesor przetwarzający podczas gry SNES. Główną funkcją adaptera było nadawanie kolorów szarym grom na Game Boya. Barwy mogły być dodane automatycznie, edytowane przez gracza albo zaprogramowane odgórnie jako opcja specjalna przez programistów. Tytuły były odtwarzane w dekoracyjnych ramkach, które podobnie jak kolory było można zmieniać z podstawowej puli, tworzyć własne a niektóre tytuły miały specjalnie stworzone przez producentów. Istniała możliwość zmiany przycisków na własną kombinacje. Gry chodziły trochę szybciej niż na przenośnej konsoli a niektóre z nich posiadały specjalne efekty muzyczne oparte na układzie dźwiękowym Super Nintendo. Jedną z wielu wad Super Game Boya, był brak wsparcia dla gier wieloosobowych oraz opcji zapisu gier.
Adapter jest w pełni kompatybilny z konsolą Game Boy, jednak możliwym jest również odtwarzanie niektórych tytułów z Game Boy Color (gry te można poznać po czarnym kartridżu).
W 1998 roku w Japonii wydano ulepszoną wersję systemu pod nazwą Super Game Boy 2. Najważniejszą zmianą było dodanie brakującego trybu multiplayer, który w niektórych grach umożliwiał na m.in grę nawet do 4 graczy lub korzystanie z innych funkcji jak wymiana Pokemonów.