Kariera sportowa
Na początku lat 90. XX wieku wygrywała w singlu kobiet zawody All England Open (w latach 1990, 1991, 1993 i 1994), a także zdobyła tytuł mistrzyni świata w 1993 w Birmingham. Jest jedyną zawodniczką, która w tym samym czasie posiadała tytuły mistrzyni olimpijskiej, mistrzyni świata oraz triumfatorki All England w grze pojedynczej.
Styl gry
Jej styl gry opierał się na pracy nóg, wytrzymałości i dyscyplinie w defensywie. Dążyła do długich wymian, aby wymuszać błędy u rywalek, wykorzystując precyzyjną technikę uderzeń. Mimo niewielkiego wzrostu (161 cm) kontrolowała tempo gry na korcie.
Igrzyska olimpijskie
W 1992 na igrzyskach w Barcelonie zdobyła złoty medal w grze pojedynczej, pokonując w finale reprezentantkę Korei Południowej Bang Soo-hyun (był to pierwszy złoty medal olimpijski w historii startów Indonezji). Cztery lata później, w 1996 na igrzyskach w Atlancie, wywalczyła brązowy medal w tej samej konkurencji.
Mistrzostwa świata i pozostałe turnieje
W 1993 została mistrzynią świata podczas turnieju w Birmingham. Zdobywała również brązowe medale mistrzostw świata w singlu w 1991 w Kopenhadze oraz w 1995 w Lozannie. W 1996 triumfowała w zawodach Indonesia Open, a w 1997 wygrała Malaysia Open oraz Vietnam Open. W 1998 zajęła drugie miejsce w finale Konica Cup Singapore (Singapore Open), przegrywając decydujący mecz z Ye Zhaoying.
Do jej najważniejszych osiągnięć należą:
- 4 tytuły All England Open (1990, 1991, 1993, 1994)
- 6 triumfów w World Badminton Grand Prix Finals (1990–1994, 1996)
- 6 zwycięstw w Indonesia Open (1989, 1991, 1994, 1995, 1996, 1997)
- 3 zwycięstwa w Japan Open (1992, 1994, 1995)
- 5 tytułów Badminton World Cup (1989, 1993, 1994, 1996, 1997)
- dwukrotne zwycięstwo w rozgrywkach o Uber Cup wraz z reprezentacją Indonezji (1994, 1996)
