Symploka

Symploka (gr. συμπλοκή symplokḗ – „splot”, łac. complexiō) – figura retoryczna polegająca na połączeniu anafory z epiforą. Takie połączenie skutkuje tym, że na początku zdań, wersów czy segmentów wypowiedzi powtarzana jest jedna fraza, a na ich końcu – inna, np.:

Jakżeż ja się uspokoję –
pełne strachu oczy moje
pełne grozy myśli moje
pełne trwogi serce moje
pełne drżenia piersi moje
Jakżeż ja się uspokoję...

S. Wyspiański


Kto koronę przedawał? Panowie!

Kto koronę kupował? Panowie!

Kto wojska obce do kraju wprowadził? Panowie!


Stanisław Staszic, Przestrogi dla Polski