Zgodnie z tą zasadą każde państwo, niezależnie od wielkości, ma równe prawo do suwerenności. Politolodzy wywodzą tę koncepcję z traktatów pokojowych o tej samej nazwie, które zakończyły wojnę trzydziestoletnią (1618–1648) i osiemdziesięcioletnią (1568–1648). Zasada nieingerencji została dodatkowo rozwinięta w XVIII wieku. System westfalski osiągnął swój szczyt w XIX i XX wieku, w XXI wieku system stanął w obliczu wyzwań ze strony zwolenników interwencji humanitarnej.
Seria traktatów, które ustanowiły pokój westfalski, jest uważana przez politologów za początek nowoczesnego systemu międzynarodowego, w którym mocarstwa zewnętrzne powinny unikać ingerencji w sprawy wewnętrzne innego kraju.
12AndreasA.OsianderAndreasA., Sovereignty, International Relations, and the Westphalian Myth, „International Organization”, 55 (2), 2001, s. 251–287, DOI:10.1162/00208180151140577, ISSN1531-5088 [dostęp 2025-10-12](ang.).
↑GerryG.SimpsonGerryG., Great Powers and Outlaw States: Unequal Sovereigns in the International Legal Order, Cambridge Studies in International and Comparative Law, Cambridge: Cambridge University Press, 2004, DOI:10.1017/cbo9780511494185, ISBN978-0-521-82761-4 [dostęp 2025-10-12], Cytat: The trajectory traced, in all this, describes a system developing out of the highly centralised and unequal relations that were the mark of the pre-Westphalian stage in international affairs to a Westphalian order in which the sovereign equality of states becomes a defining quality of the system.(ang.).
↑LeoL.GrossLeoL., The Peace of Westphalia, 1648–1948, „American Journal of International Law”, 42 (1), 1948, s. 20–41, DOI:10.2307/2193560, ISSN0002-9300, JSTOR:2193560 [dostęp 2025-10-12](ang.).
↑DerekD.CroxtonDerekD., The Peace of Westphalia of 1648 and the Origins of Sovereignty, „The International History Review”, 21 (3), 1999, s. 569–591, DOI:10.1080/07075332.1999.9640869, ISSN0707-5332 [dostęp 2025-10-12]. url-auto