TCG Anadolu

TCG Anadolu
	; „Anadolu” w 2023
Klasa	uniwersalny okręt desantowy–lotniskowiec
Typ	Juan Carlos I
	Historia
Stocznia	Sedef (Stambuł)
Początek budowy	30 kwietnia 2016
Położenie stępki	7 lutego 2018
Wodowanie	4 maja 2019
	Turecka Marynarka Wojenna
Nazwa	Anadolu
Wejście do służby	11 kwietnia 2023
	Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	28 000 t bojowa
Długość	228 m
Szerokość	32 m
	Napęd
	siłownia w układzie CODLAG, dwa silniki elektryczne, dwie śruby
Prędkość	21 węzłów
	Wyposażenie lotnicze
	śmigłowce, potencjalnie samoloty pionowego startu i lądowania
	Multimedia w Wikimedia Commons

TCG Anadolu (L400) – uniwersalny okręt desantowy–lotniskowiec marynarki Turcji, wodowany w 2019 roku. Wersja hiszpańskiego typu Juan Carlos I.

Geneza i budowa

W 2013 roku władze Turcji zdecydowały zamówić dla swojej marynarki nowy uniwersalny okręt desantowy, zbudowany w stoczni Sedef Gemi İnşaatı na podstawie nowoczesnego projektu zagranicznego. Wybór padł na hiszpańską stocznię Navantia, oferującą projekt okrętu typu Juan Carlos I. W maju 2015 roku obie stocznie podpisały porozumienie o wspólnych pracach. Strona hiszpańska dostarczyła projekt, zapewniła wsparcie techniczne i ma dostarczyć elementy wyposażenia, w tym układu pędnego oraz system zarządzania jednostką. Zaangażowanie tureckiego przemysłu w projekt ocenia się na 68%.

30 kwietnia 2014 roku uroczyście, przy udziale prezydenta Recepa Erdoğana, rozpoczęto cięcie blach pod budowę okrętu. Stępkę położono oficjalnie 7 lutego 2018 roku. Otrzymał on nazwę „Anadolu” (od tureckiej nazwy Anatolii). W dniu 4 maja 2019 roku miało miejsce wodowanie jednostki z suchego doku, bez uroczystości. Przed tym, 30 kwietnia 2019 roku na okręcie wybuchł pożar w części dziobowej, ale nie opóźnił wodowania.

Przekazanie okrętu planowane było na 2021 rok. Stał się on największym okrętem tureckiej marynarki wojennej i jej pierwszym okrętem lotniczym. Od 7 marca 2022 roku prowadzono próby morskie(inne języki) na Morzu Marmara, a 18 listopada przeprowadzono na nim pierwsze lądowania śmigłowców AH-1W Super Cobra i S-70B Seahawk. Okręt przekazano marynarce 21 stycznia 2023 roku. Ostatecznie został wcielony do służby 10 kwietnia 2023 roku, zostając okrętem flagowym marynarki Turcji. Oficjalnie klasyfikowany jest jako wielozadaniowy okręt desantowo-szturmowy.

W ramach programu Havuzlu Çıkarma Gemisi (HCG) powstają także cztery barki desantowe dla czołgów (LCM), dwie małe łodzie desantowe (LCVP) i 27 pływających gąsienicowych transporterów opancerzonych ZAHA. Wartość programu nieoficjalnie jest szacowana na równowartość 1,4 mld USD.

Opis

Osobny artykuł: Juan Carlos I (2008).

Planowano, że na okręcie będzie bazować 12 samolotów pionowego startu i lądowania F-35B i 12 śmigłowców, lecz stało się to nieaktualne z uwagi na wykluczenie Turcji z programu dostaw F-35 przez USA po zakupie rosyjskich systemów obrony powietrznej S-400 Triumf. Planowane jest bazowanie na okręcie nowo opracowanej wersji bezzałogowca bojowego Bayraktar TB3. Okręt może przenosić 41 bojowych bezzałogowców i 29 śmigłowców. W konfiguracji desantowej może przewozić 13 czołgów, 27 amfibijnych transporterów, 6 transporterów opancerzonych, 33 pojazdy opancerzone i 15 przyczep. Do ich przewozu służą cztery barki desantowe LCM i dwie łodzie desantowe LCVP.

Uzbrojenie służy do samoobrony i stanowi je wyrzutnia pocisków rakietowych bliskiego zasięgu RAM i dwa zestawy artyleryjskie obrony bezpośredniej Phalanx kalibru 20 mm. Uzupełnia je pięć działek automatycznych Aselsan STOP kalibru 25 mm i cztery zdalnie sterowane moduły Aselsan STAMP z karabinem maszynowym kalibru 12,7 mm.

Zobacz też

Okręty uniwersalne typu Canberra, australijskie okręty tego samego projektu

Przypisy

1 2 3 4 5 6 Pożar tureckiego lotniskowca Anadolu. Agencja Lotnicza Altair, 3 maja 2019. [dostęp 2020-11-03].
↑ Navantia wygrywa w Turcji. Agencja Lotnicza Altair, 30 grudnia 2013. [dostęp 2020-11-03].
↑ IDEF 2015: Okręt desantowy dla Turcji. Agencja Lotnicza Altair, 8 maja 2015. [dostęp 2020-11-03].
↑ Rozpoczęcie budowy TCG Anadolu. Agencja Lotnicza Altair, 5 maja 2014. [dostęp 2020-11-03].
1 2 3 4 5 6 Wodowanie L400 Anadolu. Agencja Lotnicza Altair, 5 maja 2019. [dostęp 2020-11-03].
↑ Chała 2023 ↓, s. 78.
1 2 Tomasz Grotnik. śmigłowcowiec Anadolu nowym flagowcem tureckiej floty. „Wojsko i Technika”. Nr 4/2023, s. 76, kwiecień 2023. Warszawa: Zespół Badań i Analiz Militarnych.
1 2 TCG Anadolu oficjalnie w linii. Agencja Lotnicza Altair, 10 kwietnia 2023. [dostęp 2023-04-15].
↑ Marcin Strembski. Bayraktar TB2 rozwija skrzydła. „Lotnictwo”. 6/2021. XXIV (229), s. 18-19, czerwiec 2021. ISSN 1732-5323.
1 2 3 4 5 Tomasz Witkiewicz. Z życia flot. „Morze, Statki i Okręty”. Nr 5-6/2023. XXVIII (216), s. 5, wrzesień-październik 2023. Magnum X. ISSN 1426-529X.

Bibliografia

Marcin Chała. Anadolu – pierwszy okręt–baza bojowych bezzałogowców powietrznych. „Wojsko i Technika”. Nr 2/2023. IX (89), luty 2023. Warszawa. ISSN 2450-1301.

[pozar-1] 1 2 3 4 5 6 Pożar tureckiego lotniskowca Anadolu. Agencja Lotnicza Altair, 3 maja 2019. [dostęp 2020-11-03].

[2] Navantia wygrywa w Turcji. Agencja Lotnicza Altair, 30 grudnia 2013. [dostęp 2020-11-03].

[3] IDEF 2015: Okręt desantowy dla Turcji. Agencja Lotnicza Altair, 8 maja 2015. [dostęp 2020-11-03].

[4] Rozpoczęcie budowy TCG Anadolu. Agencja Lotnicza Altair, 5 maja 2014. [dostęp 2020-11-03].

[wod-5] 1 2 3 4 5 6 Wodowanie L400 Anadolu. Agencja Lotnicza Altair, 5 maja 2019. [dostęp 2020-11-03].

[CITEREFChała202378-6] Chała 2023 ↓, s. 78.

[grot-7] 1 2 Tomasz Grotnik. śmigłowcowiec Anadolu nowym flagowcem tureckiej floty. „Wojsko i Technika”. Nr 4/2023, s. 76, kwiecień 2023. Warszawa: Zespół Badań i Analiz Militarnych.

[służba-8] 1 2 TCG Anadolu oficjalnie w linii. Agencja Lotnicza Altair, 10 kwietnia 2023. [dostęp 2023-04-15].

[9] Marcin Strembski. Bayraktar TB2 rozwija skrzydła. „Lotnictwo”. 6/2021. XXIV (229), s. 18-19, czerwiec 2021. ISSN 1732-5323.

[msio23-10] 1 2 3 4 5 Tomasz Witkiewicz. Z życia flot. „Morze, Statki i Okręty”. Nr 5-6/2023. XXVIII (216), s. 5, wrzesień-październik 2023. Magnum X. ISSN 1426-529X.