Tadeusz Kuta (ur. 8 lutego 1935 w Bydgoszczy, zm. 28 lutego 1983 w Gdańsku) – polski dziennikarz, pisarz i publicysta specjalizujący się w tematyce zbrodni hitlerowskich i współczesnych stosunków polsko-niemieckich.
Urodził się Bydgoszczy, w rodzinie Władysława, technologa, i Anieli z domu Wierzgacz. W rodzinnym mieście ukończył w 1947 Szkołę Powszechną im. Konarskiego, następnie w 1950 Państwowe Gimnazjum Handlowe, gdzie uzyskał maturę. W 1956 ukończył Szkołę Główną Planowania i Statystyki w Warszawie. Członek Związku Młodzieży Polskiej (1953–1956), od 1964 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1956–1957 był redaktorem i kierownikiem działu ekonomicznego „Ilustrowanego Kuriera Polskiego”, w latach 1958–1968 był zatrudniony w Rozgłośni Polskiego Radia w Bydgoszczy. Pracował także w bydgoskim oddziale Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce.
Od 1968 roku związany z Gdańskiem. Początkowo pracował jako kierownik redakcji literatury społeczno-politycznej i popularnonaukowej w Wydawnictwie Morskim, później jako zastępca redaktora naczelnego „Głosu Wybrzeża” (1968–1973), redaktor naczelny „Tygodnika Morskiego” (1973–1974), współtwórca i redaktor naczelny tygodnika „Czas” (1975–1976), redaktor naczelny „Głosu Wybrzeża” (23 marca 1976 – 13 grudnia 1981). Doradca i bliski współpracownik Tadeusza Fiszbacha. W sierpniu 1982 objął kierownictwo redakcji literackiej w Rozgłośni Polskiego Radia w Gdańsku.
Był mężem Danuty.
Zmarł w Gdańsku, pochowany na cmentarzu Srebrzysko (rejon V, kwatera TAR III-1-74).
Źródło:.